Posted by: gela_jvania | November 15, 2010

qebaTa qeba siyvarulisa

qebaTa qeba siyvarulisa

saqmrosa da sapatarZlos urTierToba

I

1.qebaTa qeba solomonisa.

sapatarZlo

2.~meamboros Tavisi bageebis amboriT, radgan Rvinoze tkbilia Seni alersi!

3.surnelovania Seni nelsacxebeli, da Tavad saxeli Seni daRvrili nelsacxebelia. Amis gamo uyvarxar qalwulebs

4.Tan warmitace da erTad gaviqceT. Mefem Semiyvana Tavis palatebSi.~

~vixarebdiT da viSvebdiT SeniT, vaqebdiT Sens alerss Rvinoze metad. Rirsad Segiyvares Sen!~

5.~Savi var, magram mSvenieri, asulno ierusalimisa! viT kedaris karavni da viT solomonis kretsabmelni.

6.Nu uyurebT, rom Savi var, rom mzisgana var damwvari. dedaCemis Zeni Semomwyrnen da damadgines venaxis mcvelad, Cemi venaxi ki ver davicavi.

7.miTxari, Cemi sulis Seyvarebulo sad aZoveb, sad isveneb SuadRisas, risTvis vixetialo Seni megobrebis jogebSi!~

saqmro

8.~Tu ver scnob, umSveniereso asulTa Soris, gahyevi cxvris kvals, da mwyemsTa binebis Soriaxlos aZove Seni Tiknebi.

9.Cems ulays, faraonis etlSi Sekazmuls, gamsgavse Sen, satrfov Cemo!

10.mSvenieria Seni Rawvebi, mZivebiT Semkulni, da yeli-yelsabamiT morTuli.~

11.~oqros sayureebs gagikeTebT, vercxliT dawinwklulebs.~

sapatarZlo

12.~vidremdis inaxiT ijda mefe, surnelsa fSvenda Cemi nardioni.

13.Muris WurWeli-sayvareli Cemi CemTanaa, Cems ZuZuTa Soris ganisvenebs.

14.Qoferis mtevania CemTvis Cemi sayvareli engadis venaxebSi.~

15.~aha, mSvenieri xar, satrfov Cemo, aha, mSvenieri xar! Mtredebia Seni Tvalebi.~

16.~aha, mSvenieri xar, sayvarelo Cemo, da sanatreli! da mwvanea Ceveni sareceli!

17.koWebi Cveni saxlisa naZvisaa, Weri-kviparosis.~

II

sapatarZlos swyuria saqmrosTan Sexvedra |

1.~me var nargizi Saronisa da ReleTa SroSani.~

2.~rogorc SroSani ekalTa Soris, asea satrfo Cemi asulTa Soris!~

3.~rogorc xe vaSlisa tyiur xeTa Soris, asea sayvareli Cemi WabukTa Soris!

Mis CrdilSi msurs da vzivar kidec, nayofi misi etkbo Cems sasas.

4.Semiyvana man Rvinis saxlSi da alami misi Cems zemoT siyvarulia.

5.gamamagreT RviniT, gamagrileT vaSlebiT, radgan davsneuldi siyvarulisgan. 6.netav TavqveS medos misi marcxena da misi marjvena mexveodes!~

7.~gaficebT Tqven, asulno ierusalimisa, velis niamorebs da irmebs gaficebT. Ar gaaRviZoT, ar aRZraT siyvaruli, vidremdis Tavad ar inebos.~

8.~aha, gaismis xma Cemi sayvarelisa, aha, modis igi, morbis mTebze, moxtis borcvebze.

9.vamsgavse sayvareli Cemi niamors anu irmis nukrs.

Aha, dgas igi Cveni zRudis ukan, sarkmelSi iWvriteba da ilandeba cxaurebs Soris.

10.Momigebs sayvareli Cemi da metyvis: adeqi, satrfov Cemo, mSveniero Cemo, da wamodi!

11.radgan, aha, miiwura zamTari, Jami Rvarebisa gardaxda, TavisTvis wavida.

12.Yvavilebi daaCnda miwis pirze, Jami galobisa moiwia da xma gvritisa ismis Cvens mxareSi.

13.leRvma gamoiRo Tvisi yvavili, vazis yvavili surnelebiT fSvens, adeqi, satrfov Cemo, mSveniero Cemo da wamodi!~

14.~Sen Cemo mtredo, Sexiznulo xeobis kldeTa Soris! miCvene piri Seni, masmine xma Seni! radgan tkbilia xma Seni da piri Seni mSvenieri.~

15.~dagviWireT patara meliebi, venaxTa momspobi, radgan hyvavis venaxebi Cveni.~

16.Cemi sayvareli Cemia da me misi var, is mwyemsavs SroSanTa Soris!

17.vidreRa sunTqavs dRe da Crdilni iZvrian, mobrundi, emsgavse, sayvarelo Cemo niamors anu irmis nukrs, napralovan mTebze moaruls!~

III

sapatarZlos sizmari

1.~veZebe RamiT Cems sarecelze Cemi sulis Seyvarebuli, veZebe igi d aver vipove

2.avdgebi-meTqi da movivli qalaqis quCebsa da moednebs. movZebni-meTqi Cemi sulis Seyvarebuls. veZebe igi d aver vipove.

3.Semomxvdnen mcvelni, qalaqis Semomvlelni-xom ar ginaxavT Cemi sulis Seyvarebuli?

4.cotas gavSordi, vipove Cemi sulis Seyvarebuli. daviWire da aRar gavuSi, vidre ar Seviyvane dedaCemis saxlSi da Cemi mSoblis galiakSi.~

5.~gaficebT Tqven, asulno ierusalimisa, velis niamorebs da irmebs gaficebT, ar gaaRviZoT, ar aRZraT siyvaruli, vidremdis Tavad ar inebos!~

solomonis qorwineba

6.vin aris igi, udabnodan amomavali, viT sveti kvamlisa, muriTa da gundrukiT kmeuli da menelsacxebleTa yoveli surneliT?

7.aha, solomonis sareceli:samoci Zlieri mis garSemoa, ZlierTagan israelisa.

8.TiToeuls maxvili upyria, gawvrTnilni arian sabrZolvelad, gverdze hkidia TiToeuls maxvili RameebSi SiSiT.

9.taxtrevani gaikeeTa mefe solomonma libanis ZelTagan.

10.svetebi misi vercxlisgan Seqmna, saidayveni-oqrosgan, saydari mewamuli qsovilisgan, Signidan siyvaruliT mohqarges ierusalimis asulebma.

11.gamodiT, asulno sionisa, da ixileT mefe solomoni gvirgviniT, romliTac dedam daagvirgvina igi misi qorwilisa da gulis sixarulis dRes.~

IV

siyvarulis gamJRavneba

1.~aha, mSvenieri xar, satrfov Cemo, aha, mSvenieri xar! Seni Tvalebi ori mtredia Seni pirbadis qveS; Seni Tma arvea TxaTa, gilyadis mTidan daSvebuli.

2.Seni kbilebi gaparsuli cxvaria, sabaneliT amomavali, TiToeuli tyup-tyupad msxmeli da berwi ar aris maT Soris.

3.Seni bageebi Zowis ZafiviTaa, da Seni piri-saamuri. Seni Rawvebi broweulis lebnebia Seni pirbadis qveS.

4.Seni yeli daviTis godolia, agebuli saWurvelTaTvis. aTasi fari hkidia masze, ZlevamosilTa yvela fari.

5.ori ZuZu Seni ori Tikania niamorisa, marCbivi, mZovari SroSanTa Soris.

6.vidreRa sunTqavs dRe da iZvrian Crdilebi, aval muris mTaze da gundrukis borcvze.

7.yovlad mSvenieri xar, satrfov Cemo, da biwi ar aris SenSi! wamo libanidan sasZlov!

8.wamo, libanida CemTan! wamodi amanas mwvervaliT, Senirisa da xermonis mwvervaliT, lomTa bunagTan, vefxvTa mTebidan.

9.Sen daatyveve Cemi guli, o, sasZlov, dao Cemo! erTi SexedviT, Seni yelsabamis erTi mZiviT!

10.ra saamuria Seni alersi, sasZlov, dao, Cemo! ra tkbilia Seni alersi, Rvinis umjobesi!

11.goli moswveTavs Sens bageebs, sasZlov! Tafli da rZea Seni enis qveS; Seni samoselis surneli libanis surnelia!

12.baRi xar daxSuli, sasZlov, dao Cemo, Wa-dagmanuli, wyaro-dabeWdili.

13.Seni nargavebi broweulis baRia, rCeuli nayofi-qoferiT da nardioniT,

14.nardiT da zafraniT, lerwmiT da kinamoTi, yovelgvari gundrukis xiTurT, muriT da aloeTi, yovelgvari rCeuli surnelebiT.

15.walkotTa wyaro, Wa cxoveli wylisa da nakadulni, libanidan momdinareni.~

sapatarZlos pasuxi

16.~aRdeg Crdilodan, qaro, moved samxriT, qaro, mohbere Cems walkouts, ifrqveodes misi surnelebani! Movides Tavis walkotSi sayvareli Cemi da igemos misi rCeuli xili!~

V

saqmros xma

1.~Cavedi Cems baRSi, sasZlov, dao Cemo: movisTvle muri Da Cemi surnelebani. vigeme puri Cemi da Tafli Cemi, vsvi Rvino Cemi da rZe Cemi. WameT, moyvasno, sviT da daiTvreniT, sayvarelno!~

ganSorebis tanjva

2~me mZinavs, Cemi guli ki mRviZarea. Aha, mesmis xma Cemi sayvarelisa, rom rekavs.: gamiRe kari, dao Cemo, satrfov Cemo, mtredo Cemo, ubiwov Cemo! radgan Tavi cvarma amivso da Tmebi-Ramis wveTebma.

3.gaxdili maqvs perangi, rogorRa Cavicva? Dabanili maqvs fexebi, rogorRa davisvaro?

4.Cemma sayvarelma Semoyo xeli karis RriWoSi da SemeZra mis gamo Signeuli.

5.avdeqi, rom gameRo Cemi sayvarlisaTvis; xelebidan wveTavda muri, TiTebidan ewveTeboda muri karis saxelurs.

6.gavuRe kari Cems sayvarels, magram gabrunda Cemi sayvareli da wavida. suli Cemi ileoda mis xmaze. veZebdi mas d aver vpoulobdi; vuxmobdi mas , ar magonebda.

7.Semomxvdnen mcvelni, qalaqis Semomvlelni. Mcemes da damWres. Momxades mosasxami zRudis mcvelebma.

8.gaficebT Tqven, asulno ierusalimisa, Tu hpovoT sayvareli Cemi, ras etyviT mas? uTxariT, davsneuldi siyvarulisgan.~

9.~riTi sjobs sayvareli Seni sxvaTa sayvarlebs, umjobeso asulTa Soris? riTi sjobs sayvareli Seni sxvaTa sayvarlebs, ase rom gvaficeb?~

10.~TeTr-yirmizia sayvareli Cemi, aTiaTasTagan gamorCeuli.

11.Tavi misi oqroa rCeuli, Tmebi misi daxveuli, Savia yoraniviT.

12.Tvalebi misi mtredebia wylis nakadulebTan, rZeSi ganbanilni, budeSi msxdarni.

13.Rawvebi misi surnelTa kvlebia, saamod mfSvenni, misi bageebi SroSanebia, mdinari muriT mwTolvareni.

14.xelebi misi Tliali oqroa, iagundebiT mooWvili; muceli misi spilosZvlis WurWelia, safironiT moWedili.

15.wvivebi misi marmarilos svetebia, oqros kvarcxlbekze dafuZnebuli. Misi pirisaxe libanis msgavsia da didebulia, rogorc kedari.

16.misi sasa sitkboebaa, Tavad ki-yovlad sanatreli. Es aris sayvareli Cemi, es aris satrfo Cemi, asulno ierusalimisa!~

VI

Sexvedris sixaruli

1.~sad wavida sayvareli Seni, umSveniereso qalTa Soris? saiT miiqca sayvareli Seni? movZebniT SenTan erTad.~

2.~Tavis walkotSi Cavida sayvareli Cemi, surnelovan kvlebSi. walkotebSi samwyemsad, SroSanTa dasakrefad.

3.me Cemi sayvarlis var da Cemia sayvareli Cemi, romelic mwyemsavs SroSanTa Soris.~

4.~mSvenieri xar, satrfov Cemo, TircasaviT da sanatreli-ierusalimiviT! saSineli-bairaRebiT morTuli banakiviT!

5.miaqcie Tvalebi Cemgan, radgan matyveveben! Seni Tmebi, TxaTa arvea, gilyadidan daSvebuli.

6.kbilebi Seni cxvris faraa, sabaneliT amomavali; TiToeuli tyup-tyupad msxmeli da berwi ar aris maT Soris.

7.Rawvebi Seni broweulis lebnebia Sens pirbadis qveS.

8.samoci dedofalia, oTxmoci-xarWa, da uricxvi-qalwuli;

9.es ki erTaderTia, mtredi Cemi, ubiwo Cemi,; es erTaderTia dedamisisTvis, gamorCeulia misi mSoblisaTvis. ixiles qalwulebma da bednierad Seracxes igi.

10.vin aris igi ciskariviT aRmomWvreteli, mTvarisebr mSvenieri, da mzisebr naTeli? Da saSineli, rogorc bairaRebiT morTuli banaki?

11.Cavedi nigvznarSi, rom menaxa mwvane Walebi; menaxa Tu ayvavda vazi, Tu gaifurCqna broweuli.

12.ar megona, Tu gamiwevda guli Cemi xalxis didebulTa etlebisken.~

VII

saqmros aRtaceba

1.~mobrundi, mobrundi, sulamiT, mobrundi, mobrundi, rom gicqerdeT Sen!~ ~rad ucqerdiT sulamiTs, rogorc maxanaimis ferxisais?

2.rogor gamSvendnen Seni fexebi Sens xamlebSi, zepuro asulo! TeZoTa simrgvale maniaks gigavs, Seqmnils xelovanis xeliT.

3.Seni Wipi mrgvali Tasia, Rvinisgan mouklebeli; SEni muceli xorblis xvavia, SroSanTagan garemoculi.

4.ori ZuZu Seni ori Tikania, marCbivni niamorisa.

5Seni yeli spilosZvlis godolia; Seni Tvalebi xeSbonis tborebia baT-rabimis karibWesTan; Seni cxviri libanis godolia, damaskos mimarT miqceuli.

6.Seni tani Sens Tavze qarmelis mTaa da naTxzeni Sens Tavze samefo Zoweuli, kavebiT Semkuli.

7.ra mSvenieri xar, ra sanatreli, sayvarelo, Seni sitkboebiT!

8.Seni tani finikis xea, Seni ZuZuni-vazis mtevnebi.

9.vTqvi: aval finikze da mis rtoebs moveWidebi; Seni ZuZuni iqnebodnen viT vazis mtevnebi da Seni nestoebis surneli-viT vaSlis surneli.

10.Seni sasa Rvinoa keTili, Cemi sayvarlisaken miRvaruli, mZinareTa bageebis damatkbobeli.

11.me Cemi sayvarlis var da Cemsken moiltvis isic.

12.modi, sayvarelo, Cemo, gavideT velad, daba-soflebSi vaTioT Rame.

13.avdgebodiT diliT sisxamze venaxTa mosaxilvad; vnaxavdiT, Tu yvavis vazi, Tu iSlebian vazis kvirtebi, Tu yvavis broweuli; Cems alerss iq mogcemdi.

14.surnelebas daafrqvevdnen mandragorebi; yovelgvari xilia Cveni karis win-axali da Zveli. SenTvis maqvs Senaxuli, sayvarelo Cemo.~

VIII

saukunod SeerTebulTa erTguleba

1.~netavi Cemi Zma yofiliyavi, dedaCemis ZuZuTa mwoveli! gareT gipovnidi, gakocebdi da ar damZraxavdnen.

2.wagiZRvebodi da dedaCemis saxlSi Segiyvandi; Sen maswavlidi, me ki surnelovan Rvinos-Cemi broweulis wvens Segasmevdi.

3.misi marcxena Cems TavqveS iqneboda, marjvena momexveoda misi!~

4.~gaficebT Tqven, asulno ierusalimisa, ar gaaRviZoT, ar aRZraT siyvaruli, vidremdis Tavad ar inebos!~

5.~vin aris igi, udabnodan amomavali, Tavisi sayvarlis mxars dayrdnobili?~ ~vaSlis xis qveS gagaRviZe Sen. iq gSva dedam Senma, iq gSva mSobelma Senma.

6.damdevdi, rogorc beWedi Sens mkerdze, rogorc beWedi Sens mklavze; radgan Zlieria sikvdiliviT siyvaruli, sastikia jojoxeTiviT Suri; armuri misi cecxlis armuria, uflis ali.

7.ver daSrets siyvaruls wyali mravali da mdinare ver warxocavs mas. Kidec, rom gasces kacma saxlis mTeli dovlaTi siyvarulis wil, mainc ar ascdeba siZulvili.~

8.~pataraa dai Cveni da jer ar damCnevia ZuZuebi. ra vuyoT Cvens das im dRes, roca daudgeba niSnobis Jami?

9.zRude rom iyos, vercxlis qongurebs davuSenebdiT; kaci rom iyos, naZvis ficrebs mivudgamdiT.~

10.~me zRude var da godlebiviT maqvs ZuZuebi. Axla ki mowifuli vCanvar mis TvalSi.

11.hqonda bayal-xamonSi venaxi solomons da Caabara mcvelebs venaxi. TiToeuls aTasi vercxli mohqonda yurZnis sanacvlod.

12.Cemi venaxi ki Cems winaSea. aTasi Senia, solomon, da orasi-nayofTa mcvelebis.~

13.~baRebis mkvidro, megobrebi ismenen Sens xmas-masmine meca!~

14.~gaiqeci, sayvarelo Cemo! emsgavse niamors anu irmis nukrs surnelTa mTebze.~

Biblia. Zveli da axali aRTqmis wignebi

saqarTvelos bibliuri sazogadoeba

Tbilisi. 2001 weli

teqsti akrifa gela Jvaniam. 14.XI.2010 w.

Posted by: gela_jvania | November 3, 2010

“მოწყალე სამარიტელი”

“მოწყალე სამარიტელი”
აჰა ერთი რჯულის მცოდნე წამოდგა და გამოსაცდელად თქვა:
“რა უნდა გავაკეთო, მოძღვარო, რომ საუკუნო სიცოცხლე დავიმკვიდრო?”
მან უთხრა მას: “რჯულში როგორ სწერია? შენ როგორ კითხულობ?” მან
მიუგო და უთხრა: “შეიყვარე უფალი, ღმერთი შენი, მთელი შენი გულით,
მთელი შენი სულით, მთელი შენი ძალითა და მთელი შენი გონებით, და
მოყვასი შენი, როგორც თავი შენი.” უთხრა მას: “სწორად მიპასუხე. ეგრე
მოიქეცი და იცოცხლებ.” მაგრამ მას თავის გამართლება უნდოდა და უთხრა
იესოს: “ვინ არის ჩემი მოყვასი?” უპასუხა იესომ და უთხრა:
“ერთი კაცი მიდიოდა იერუსალიმიდან იერიხოს და დაესხნენ
ყაჩაღები, ტანსაცმელი გახადეს, დაჭრეს და წავიდნენ. ის კი ცოცხალ-მკვდარი
მიატოვეს. შემთხვევით ერთმა მღვდელმა ჩაიარა იმ გზაზე, დაინახა იგი და
გვერდი აუქცია. ასევე ლევიანმა (დიაკონი) ჩაიარა იმ ადგილას, დაინახა
და გვერდი აუქცია. მერე ვიღაც სამარიელმა (წარმართი) გამოიარა,
დაინახა და შეიცოდა. მივიდა მასთან, ჭრილობები შეუხვია, ზეთი და ღვინო
დაასხა, შესვა თავის პირუტყვზე, მიიყვანა სასტუმროში და იზრუნა მასზე.
მეორე დღეს ამოიღო ორი დინარი, მისცა სასტუმროს პატრონს და უთხრა:
იზრუნე მასზე და თუ ზედმეტი ხარჯი მოგივა, რომ დავბრუნდები, მოგცემო.
რას ფიქრობ, იმ სამიდან რომელი უფრო იყო ყაჩაღების ხელში ჩავარდნილის
მოყვასი?” მან თქვა: “რომელმაც წყალობა უყო მას.” უთხრა მას იესომ:
“წადი და შენც ასევე მოიქეცი.”(ლუკა. X.25-37).

Posted by: gela_jvania | October 25, 2010

samsaxuris madziebeli

სამსახურს ვერ ვშოულობ! არ მეგონა ასეთი პრობლემა თუ იქნებოდა რაღაც   200 ან 300 ლარიანი სამსახურის შოვნა. არაფერში არ გამომადგა სასულიერო    სემინარია აკადემიის დიპლომები. ამაოდ მივლია ათი წელიწადი… ვცხოვრობ    ჰაერში გამოკიდებული…  ეშმაკსაც წაუღია როგორც საერო ისე საეკლესიო    ხელისუფლება… სამსახურის მაძიებელი ადამიანი ხომ უნდა იყოს აღრიცხვა   ზე სახელმწიფოს მხრიდან და უხდიდეს გარკვეულ ხელფასს, სანამ რაიმე    სამუშაო გამოუჩნდება… ყბადაღებული სამოქალაქო საზოგადოება ყალიბდე-   ბაო გაიძახიან მავანნი… მსგავს რამეზე ნაკლებად ფიქრობენ! შეურცხვეს    მაგათ ნისკარტი!!! ოპოზიციაო, ესაო ისაო არასამთავრობო ორგანიზაციებიო   და კიდევ ვინ მოსთვლის რამდენი ჯანდაბა რამე არსებობს, მაგრამ რეალობა   სულ სხვა რამეს ღაღადებს. მოკლედ ეს ორგანიზაციები თანხის მოზიდვით   არიან დაკავებულნი და თქვლეფა-თქვლეფით გაყავთ ჟამი… აფიორაზეა გადასული ეს მოდგა: ყველა ყველას   წინააღმდეგ… ცოტა ამოვისუნთქე… გული მოვიფხანე… თუმცა ამით არა-  ფერი ეშველება ჩემნაირ ხალხს…

Posted by: gela_jvania | June 1, 2010

ubedurebis sathave

            უბედურების სათავე (სასულიერო აკადემიის პირველი გამოშვების კურსდამთავრებულის კერძო აზრი)

zelimxan uZilauri

“ეკლესია ტოტალიტარულ იდეოლოგიურ მანქანად იქცა, რომელიც თუ არ შევაჩერეთ და მოვთოკეთ, ჩვენს მყიფე და შეუმდგარ დემოკრატიას ისე გადაუვლის და გადათელავს, როგორც დიდოელი ლეკი ნაბადს – ერთ მშვენიერ დილასაც გავიღვიძებთ და პირდაპირ მართლმადიდებლურ ირანში ამოვყოფთ თავს”- 

ნინო ბექიშვილი.

“ჩვენი ეკლესიის მეთაურები მთლად აიათოლა ჰომეინის დონის ძალაუფლებას არ ითხოვენ, მაგრამ ზოგადი გეზი ხომ იქეთკან აქვთ”.-

გია ნოდია.

“არ დარჩენილა ხელისუფლების შტო, რომელსაც ამ ერთი წლის განმავლობაში საქართველოს პატრიარქის აზრი არ შეხებოდა. საქართველოს ოთხივე ხელისუფლების შტო ირყევა, ვითარცა ლერწამნი ქართაგან ძლიერთა”.-

სერგო რატიანი.

ფუნდამენტალისტები ვერ შეჩერდებიან, სანამ მთლიანად არ გაბატონდებიან და თავისი აზრებით არ წარმართავენ ეკლესიის ცხოვრებას. მაგრამ არც ამაზე გაჩერდება ფუნდამენტალისტი, რადგან მისთვის დამახასიათებელი ექსტრემიზმი ასეთ შემთხვევაშიც გაგრძელდება… ასეთ გაბატონებულ ექსტრემიზმთან შეგუება კი შეუძლებელია და აუცილებლად იწყება მის წინააღმდეგ ბრძოლა, რასაც მოჰყვება დესტაბილიზაცია, ნგრევა და საფრთხე საბოლოო განადგურებისა (ჩვენი ქვეყანა ხომ ჯერაც ამ საფრთხის პირისპირ დგას?!)”. -

კახა კურტანიძე.

“ხოლო თქვენ, ძმებო, თავისუფლებისათვის ხართ მოწოდებულნი”. -

პავლე ტარსელი.

ზემორე ციტატები საგანგებოდ არ მიძებნია და არც მათი გამრავლების საჭიროებას ვხედავ, რადგანაც საკმარისი კომპეტენტურობით ნათელყოფენ, თუ რა პრობლემატურ, საჩოთირო და ტაბუდადებულ თემას ვუპირებთ შეჭიდებას. სიმართლე გითხრათ, არც კი ვიცი, რით დავიწყო; დავიწყო და როგორ გავბედო გაგრძელება და დავამთავრო ეს წერილი ისე, რომ სათქმელიც ვთქვა და ამავდროულად მავანთა რისხვაც ავიცდინო!? როგორ მოიწონებს ამ წერილს ჩემი სულიერი მოძღვარი, საპატრიარქო, სინოდი და ზოგადად მართლმადიდებლური სამყარო, დაწყებული მსოფლიო პატრიარქით, გაგრძელებული რუსთა უწმინდეს კირილიათი და დამთავრებული იაპონიის ავტონომიურ-მართლმადიდებელ იერარქ მუჰამატამოთი?
აღარაფერს ვამბობ იმაზე, განკითხვის დღესა და უკანასკნელი სამსჯავროსაც რომ მოველი ეჭვითა და შიშითა!..
მაგრამ ვაითუ სწორედ უთქმელობისა და უმესიჯობის გამო მომესაჯოს ჯოჯოხეთი?..
ამიტომაც, დუმილს ისევ თქმას ვამჯობინებ და ამ გრძელ ქრისტიანულ მოვალეობა-მორჩილებათა და არჩევანის გადამკიდეს ისღა დამრჩენია, თავი მუზასა და უფალს მივანდო…

მოდით, ამჯერად მუზასაც დავუსხლტეთ და დავიწყოთ სრულიად უწყინარი „რელიგიის გეოგრაფიით”. მითუფრო, რომ ზემორე ხმები ჩვენი გეოგრაფიული (და არა სულიერი) მეზობლის – ირანის მიმართულებით მიემართებიან.
სხვათა შორის, რელიგიის შემსწავლელი მეცნიერების ერთ-ერთი სუბდისციპლინა რელიგიის გეოგრაფიაცაა და ეს საგანი თავისი სახელმძღვანელო დებულებებით თითქოსდა ჩვენთვის ჭკუის სასწავლებლადააო გამოგონილი. აი, ერთი-ორი გეოგრაფიული ნაბიჯი რომ გადავდგათ აზერბაიჯანის, უფრო კი ირანის მიმართულებით, უცებ სულ სხვა და უცხო რელიგიური ლანდშაფტის პირისპირ აღმოვჩნდებით. დიდად არ შევცდებით, თუ ვიტყვით, რომ მსგავს ლანდშაფტს, – უწინარეს ყოვლისა მანდილოსანთა ჩაცმულობით რომაა მარკირებულ-დაფერილი, – ჩვენ ბედად, მხოლოდ ჩვენივე გეოგრაფიული მდებარეობის წყალობით გადავურჩით. რასაკვირველია, უფრო შორს აღარ მივდივართ, ჯაინისტური ან კალვინისტური საქართველოს წარმოდგენით თავს აღარ ვიწუხებთ, რადგან ამ კონფესიათა გავრცელების გეოგრაფიულ არეალს საქართველომდე არ მოუღწევია. მაგრამ რას ვიტყოდით მონოფიზიტურ ან თუნდაც შიიტურ პერსპექტივაზე? აქ ალბათ უნდა აღინიშნოს, რომ განგებ სახელდება არა დიდი რელიგიები, არამედ მხოლოდ მათი კონფესია-განშტოებები, რადგან რელიგია თავის ისტორიულ გამოვლინებაში ყოველთვის კონკრეტული ფორმით მანიფესტირებს. ჰოდა, აი ამ კონკრეტულობის თვალსაზრისით, შესაძლებელია მონოფიზიტური ან შიიტური საქართველო არც თუ მთლად უალბათო და წარმოუდგენელი მოგვეჩვენოს. ოდნავ მეტი გეოგრაფიული ცდომილების პირობებში, – გამონოფიზიტურებულ თუ მონოფიზიტური არჩევანის სომხეთს რომ სულაც თავი დავანებოთ, – შესაძლებელია ასევე ქრისტიანული და შემდგომ გაშიიტურებული ალბანეთის ანუ თანამედროვე აზერბაიჯანის ბედი გაგვეზიარებინა… ამ შემთხვევაში ისინი, ვინც დღეს „საქართველოს გადარჩენას” მართლმადიდებლობას მიაწერენ, ანუ ბიზანტიური ორთოდოქსიით იკმაყოფილებენ რელიგიურ ჟინსა და შიმშილს, მსგავსივე დაჟინებით იგივეს გაიმეორებდნენ შიას მიმართ: შიამ გადაგვარჩინაო, შია რომ არა, მშიერ გიაურ ქრისტიანებად დავრჩებოდით და წარვწყმდებოდითო!.. ხოლო თუ რას იტყოდნენ ისინი სომხურ ვარიანტში, ანუ არაქალკედონური ორთოდოქსიის პირობებში, ამაზე თავის მტვრევას მე პირადად მოვერიდები…

როგორც იქნა, შვებით ამოვისუნთქე და თავს უფლებას მივცემ ცოტა გავივაკო, ანუ რელიგიის გეოგრაფიას თავი დავაღწიო ადამიანური ნების სასარგებლოდ.

რასაკვირველია, ყოველივე ზემოთქმული ძალაშია მხოლოდ სარწმუნოებრივი ნების უქონლობის ან მისი სისუსტის პირობებში. როგორც კირიონ ქართველთა კათალიკოსისა და სომეხთა პატრიარქ აბრაჰამის მიმოწერიდან ირკვევა, საქართველომ, ანუ კირიონმა საბოლოოდ პრობიზანტიური, დიოფიზიტური მრწამსი შეგნებულად, ანუ ნებით აირჩია, რათა მაშინდელ ქრისტიანულ სამყაროსთან ანუ რომის, კონსტანტინეპოლის, ალექსანდრიის, ანტიოქიისა და იერუსალიმის ეკლესიებთან სულიერ ერთობაში დარჩენილიყო (იხ. პროფ. ზაზა ალექსიძის მიერ გამოც. „ეპისტოლეთა წიგნი”, გვ. 90)…
თუ არ ვაჭარბებთ, ეს იყო ჩვენი ისტორიის ყველაზე საჭირო და გონივრული გადაწყვეტილება. VII საუკუნის დასაწყისის ეს ისტორიული არჩევანი რომ არა, საქართველო ან მეზობლების რწმენა-კულტურათა „ავტონომიად” იქცეოდა, ან საერთოდაც პირისაგან მიწისა აღიგვებოდა…
საბედნიეროდ, ნება-სურვილი აღმოგვაჩნდა. „ყურესა ამას ქვეყანისასა”, ანუ ქრისტიანული სამყაროს კიდეზე ყოფნამისჯილთ გულით გვეწადა, რომ ერთიანი ქრისტიანული სამყაროს, რწმენის, პოლიტიკის, ცივილიზაცია-კულტურის ორგანულ და ცოცხალ ორგანიზმად ვქცეულიყავით, ეს სამყარო შინაურობად გვექცია და აქვე გვემოღვაწა. სხვას რას უნდა მომსახურებოდა თუ არა ამ ეროვნულ პროგრამას, საზღვარგარეთ მოქმედი ქართული მონასტრები, მოგვიანებით კი ქართველ კათოლიკეთა კულტურული მოღვაწეობა? ყოველივე ამის თქმით ახალს არაფერს ვამბობ, და რადგანაც ეს უშნო პათეტიკური ტონი გამომერია რატომღაც, მზად ვარ მეც ერთი ვინმე „უსამშობლო” ბერის მსგავსად სადმე შორს გადავიხვეწო. ქრისტიანები ხომ ძველთაგანვე უცხოდ გრძნობდნენ თავს საკუთარ სამშობლოში, რაც ერთი უცნობი ავტორის დიოგნეტესადმი მიწერილი წერილითაც დასტურდება: „ისინი (ქრისტიანები -ზ.უ.) ცხოვრობენ თავის სამშობლოში, მაგრამ ვითარცა უცხონი; ისინი ყველაფერში მონაწილეობენ ვითარცა მოქალაქენი, მაგრამ ისინი ყველაფერს უცხოებივით დაითმენენ. ყოველი უცხო ქვეყანა მათთვის სამშობლოა, ხოლო სამშობლო – უცხოეთი”. პარადოქსია, რომ სწორედ ეს უსამშობლონი, უპერანგონი და მიუსაფარნი ქმნიდნენ ეროვნულ ფასეულობებს! დღესაც ხომ ასეა, საპირისპირო ნიშნულებითაც იგივე დასტურდება, ანუ ეროვნულობისა და კაცობის, ტრადიციის („კაცობა” ხომ კრიმინალური სუბკულტურის უმაღლეს მცნებად იქცა) რაც შეიძლება ხმამაღლა გამკივანნი ანგრევენ სწორედ სამშობლოს მომავალს და ადამიანობას ანუ კაცობას ამ სამშობლოში…
უფრო დიდი პარადოქსი კი ისაა, რომ თუ მაშინ, – ვგულისხმობთ V-VII სს., -ჩვენ ირანი შეგონებასთან ერთად ძალითაც გვთავაზობდა თავისთვის სასურველ რელიგიურ მოწყობას, ანუ სომხური ეკლესიისადმი დაქვემდებარებას, ახლა ნებით გადავდივართ ამ თეოკრატიულ-ტოტალიტარული მეზობლის ჭკუაზე და სახელწიფოებრივ მოწყობაზე, ყოველგვარი შეგონებისა და ძალის გარეშე… თუმცაღა, შეგონება და ძალა იქნებ სხვა მხრიდან მოდის?!..

საბოლოოდ კი იმის თქმა მინდა, რომ გეოგრაფიულ ბედს დანებებამ მოგვიტანა ეს დღევანდელი უბედურება, ანუ კლერიკალური ტოტალიტარიზმის საფრთხე, რის შესახებაც ზემოთ წამძღვარებული ციტატები ღაღადებენ. იმედია ეს ხმები ხმად მღაღადებლისად უდაბნოსა შინა არ განიწირებიან და ბოლოსდაბოლოს ვეღირსებით საჯარო და პირუთვნელ დისკუსიას ეკლესიურ საკითხთა და საფრთხეთა ირგვლივ.

უბრალოდ ქრისტიანი, თავიდანვე ვერ შევეგუე რწმენაში რადიკალურ შეზღუდულობას და არაერთხელ შემიჩივლია ეს უბედურება თვით ჩვენი უფლისთვის: „რა სჭირს მაშიახ შენს ეკლესიას?” ერთხელ სინაგოგაშიც კი შევედით მე და ჩემი მეგობრები საგანგებოდ და მამა-ღმერთს ვთხოვეთ, შენი ძის უშნო თაყვანისმცემლებისგან გვიხსენიო! :) გვეცინებოდა ჩვენსავე საქციელზე და გულში კი გვეტირებოდა… თავზევით ძალა არ იყო და როგორც დღეს, არც მაშინ ჩანდა საშველი და რა გვექნა? მაშინ ფანატიზმის საფრთხეს თითქმის ვერავინ ხედავდა ან დროებით მოვლენად მიაჩნდათ იგი… ჩვენი ხმა რჩებოდა ხმად მღაღადებლისად და გამზვიადებლისად…
აქვე, ცნობისათვის დავძენთ, რომ 90-იანი წლების დასაწყისისათვის ულტრაორთოდოქსიამ საეკლესიო შინაინკუბაციის პერიოდი გაიარა, რის შემდეგაც იგი სრულიად საქართველოს მოედო, როგორც რელიგიური ფანატიზმისა და აგრესიული კლერიკალიზმის ეპიდემია. სადღეისოდ კი ეკლესია ნამდვილი სახელმწიფოდ იქცა სახელმწიფოში. ვიმედოვნებთ, მხოლოდ სახელმწიფოდ და არა უფრო უარესად, ანუ კიბოდ სახელმწიფოსათვის.

ზოგიერთი ვარაუდის თანახმად, თვით კათალიკოს-პატრიარქიც რადიკალ-ფანატიკოსთა მძევალი შექნილა და მან სამღვდელოებაზე კონტროლი ფაქტიურად დაკარგა. საქმეს ართულებს პროფესიონალი თეოლოგების დეფიციტი და აგრეთვე მთავრობის და ოპოზიციის ქრონიკული შეჯიბრი ეკლესიისადმი ქლესა ლოიალიზმში.

1990 წელს, როცა ამ უბედურებამ პირველად იჩინა თავი, სასულიერო აკადემიის მაშინდელმა სტუდენტებმა რამდენიმე ფსევდონიმიანი წერილიც გამოვაქვეყნეთ. მაგ. იმდროინდელ ‘საქართველოს რესპუბლიკაში’: „ცოტა რამ ეკუმენიზმზე” და ‘ახალგაზრდა ივერიელში’: „მართლმადიდებლობა-უსიყვარულოდ?!” საჯაროდ აზრის გამოთქმა გვეკრძალებოდა და ამისთვის გარიცხვა იყო გამოწერილი. აქ ამ ახალგაზრდულ მცდელობებს არც აღვნიშნავდი, ერთი შემთხვევითი გარემოება რომ არა: მართლმადიდებლური ტირანიისგან ერთობ შეიწრებულმა რელიგიური უმცირესობის რამდენიმე წარმომადგელმა, მათ შორის ეპისკოპოსმა მალხაზ სონღულაშვილმა და გ. ჟვანიამ სულ ახლახან ჩემთან საუბარში ეს ადრინდელი წერილები გაიხსენეს, ისე, რომ არც იცოდნენ მათი ავტორის ვინაობა. მახსოვს, მაშინ, – თუ არ ვცდები 1990 წლის დეკემბერი უნდა ყოფილიყო, – პატრიარქსაც მივმართეთ რამდენიმე სტუდენტმა, და სხვა იერარქებსაც, უშუალოდაც და წერილობითაც… ჩვენ მაშინ შეგვაწუხა მომეტებულმა ფანატიზმმა, სიბნელემ, მართლმადიდებლურმა იზოლაციონიზმმა და მართლმადიდებლობის სახელით ყოველივე ეროვნულის უარყოფამ. სასულიერო აკადემიის ზოგიერთ სტუდენტს მაშინ სერიოზულად სჯეროდა, რომ „ვეფხისტყაოსანი” ან თქვენ წარმოიდგინეთ, „შენ ხარ ვენახი” ეშმაკისეული ქმნილებანი იყო. ეს ის დრო იყო, რადიკალ-ორთოდოქსებმა კათოლიკობის ბრალდებით რომ ლიტურგიკის სტუმარი-პროფესორი მიქაელ არანცი განდევნეს სასულიერო აკადემიიდან, ხოლო ეროვნულობა-საეროობის ბრალდებით კი – თსუ-პროფესორები რევაზ სირაძე და ზურაბ კიკნაძე (ერთი პარალელი, მაშინ რომ შევნიშნე: საპატრიარქოს ისევე ეშინოდა თავისი რადიკალური მღვდელ-მრევლის, როგორც სახელმწიფოს ეშინია მთლიანობაში ეკლესია-საპატრიარქოსი! J). ამ ფონზე არავითარი ნიშანწყალი ფილეტიზმისა არ შეინიშნებოდა. ეროვნულობის ყოველგვარი ნიშანი მათში და სამღვდელოების უმეტესობაში, მილიტანტი სტუდენტების ზურგს უკან რომ იდგა, სრულიად წაშლილიყო, მგონი ქართული წესიერად არც იცოდნენ, მხოლოდ რუსული სამოძღვრო ლიტერატურით სარგებლობდნენ, განსაკუთრებული პოპულარობა მოეპოვებინა ბრიანჩანინოვს, ზატვორნიკსა და კრონშტადტელს. ასე, რომ მართლმადიდებლური ფანატიზმის საძირკველში ანტიეროვნული დუღაბია ჩასხმული და ეს ბოლოდროინდელი დეკლარირებული ეროვნულობა, რაც პატივცემულმა სოზარ სუბარმა „ფილეტიზმად” მონათლა, მხოლოდ ნიღაბია. ჩვენთვის შოკი იყო, რომ რადიკალების ყველაზე გამოკვეთილი სულიერი ლიდერი, არქიმანდრიტი რაფაელ კარელინი, ვინც ეროვნული მოძრაობის დემონსტრაციებს დემონების მსვლელობად აცხადებადა და ფსევდომართლმადიდებლურ სიბნელეს ნერგავდა, უცებ ტელეეთერში პირველი პრეზიდენტის გვერდზე გამოჩნდა… ფლექსიბელურობა და ფანატიზმი ერთად? არა გვგონია, უფრო სპეცსამსახურების ტაქტიკას გავდა ეს… აქვე, სიმართლისთვის უნდა ითქვას, რომ სასულიერო აკადემიის არსებობის პირველ, 1988 წელს, ანუ მეუფე ზოსიმეს (შიოშვილი) რექტორობის ხანაში, იქ ყველაფერი თავის რიგზე იყო და დღემდე მიკვირს, როგორ აღმოჩნდა საეკლესიო იერარქიაში ნორმალური, ასე თუ ისე განათლებული და ადამიანური ადამიანი. სამწუხაროდ, პირველი რექტორი მალევე შეიცვალა ინკვიზიტორული გაქანების პროტოპრესვიტერით.
მას მერე მრავალმა წყალმა ჩაიარა, საქმეს არაფერი ეშველა, რუსულიდან ნათარგმნმა ანტიეკუმენისტურმა ლიტერატურამ ბევრ ბერსა და მღვდელს იზოლაციონისტური ისტერიკა დამართა, რაც ფაქტიურად ეკლესიის მტკივნეული გახლეჩვით დამთავრდა 1997 წელს. მილიტანტური ბასილიანების გარდა გაჩნდა კიდევ ერთი, თეორიულად უფრო უკეთ შეიარაღებული და საპატრიარქოსთან არგუმენტირებულად დაპირისპირებული, რადიკალურ-მართლმადიდებლური სქიზმატიკური ‘ეკლესია.’ მათ ისეთი საჯარო ვებ-გვერდი აქვთ, რომ ჭკუას ვერ მოსთხოვ, მაგრამ ოფიციალური ეკლესია ხომ შერაცხადთა შორის გვეგულება? ამიტომაც ვფიქრობთ, რომ აზრი აქვს ეკლესიასთან დაკავშირებული პირადი ინსინუაციებისა და გულისტკივილის მკითხველისათვის გაზიარებას.

დამღუპველი პარადოქსია, რომ არსებითად სქიზმატიკოსების ანტიეკუმენისტურ-ანტიდასავლური იდეოლოგიის გამზიარებელია მთელი დანარჩენი, ოფიციალურად და ფორმალურად საპატრიარქოს დაქვემდებარებაში დარჩენილი სამღვდელობაც.

შიდა პრობლემების გადაწყვეტის ნაცვლად საპატრიარქოს მიერ აქცენტი სახელმწიფო პრივილეგიების მოპოვებაზე იქნა გადატანილი, რასაც მალე კონკორდატიც მოყვა (2002წ.) და ეკლესია საბოლოოდ უმდიდრეს ფეოდალად და იდეოლოგიურ, მაკონტროლებელ-დიქტატორულ მონსტრად მუტირდა. იმ გარემოებამ, რომ ძველ შიდა პრობლემებს გადაწყვეტის ნაცვლად კიდევ დაემატა, მოგვიანებით, 2004 წელს, სასულიერო აკადემიაში ახალი, უფრო მაშტაბური სტუდენტური ამბოხი გამოიწვია. მართლაც რომ ირანული მეთოდებით „მოგვარდა” ეს სტუდენტური უკმაყოფილება. სახელმწიფო ამჯერადაც ძლიერის და არა მართლის მხარეს აღმოჩნდა. რადგანაც შიდაეკლესიური სინდისის ძახილი არავინ შეისმინა, ქვეყნის ირანიზაცია შეუქცევადი გახდა. ერი და ბერი თავდავიწყებულნი მივექანებით მთავარ უბედურებისკენ, ანუ სასულიერო ტოტალიტარიზმისაკენ. მართალია ეს ტოტალიტარიზმი ჯერ სახელმწიფოებრივად არ გაფორმებულა, მაგრამ რაღა დარჩა? ვერ დაწერ, ვერ დადგამ და ვერ იტყვი იმას, რაც გინდა; ეკლესია სრული ტაბუა, ხოლო როგორც პროფესიონალ თეოლოგს ან რელიგიისმცოდნეს ხომ ამ ქვეყანაში არა თუ მოღვაწეობის, არამედ ცხოვრების არავითარი შანსი აღარ გრჩება….
საგრძნობია, რომ ბოლო წლებში კიდევ უფრო დაშორდა ჩვენი ეკლესია ცოცხალ ქრისტიანულ სამყაროს, სრულიად უარყო რა მასთან დიალოგი და ერთობა. როგორც ჩანს, იგი მხოლოდ მეზობელ ჩრდილოეთს აღიარებს საქრისტიანოს ნაწილად (თვით ზემოთდასახელებულ ძველ, მუზეუმებადქცეულ საპატრიარქოებთანაც კი გაყინულია ურთიერთობა, რადგანაც ისინი სიცოცხლეს ესწრაფვიან და ეკუმენისტურ დიალოგს არ უფრთხიან). ბუნებრივია, ევროპულ-ქრისტიანულ ცივილიზაციას აცდენილი ეკლესია კარგს არაფერს უქადის ქვეყნის მომავალს და როგორც ეკლესიის ცნობილი გულშემატკივარი ბასილ კობახიძე მოელის, ასეთმა ეკლესიამ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება საქართველოს სასიკვდილო დარტყმაც კი მიაყენოს. არადა, ჩვენს ეკლესიას შეეძლო თვითონ გამოსულიყო ქვეყნის ევროპულ სტრუქტურებში გაერთიანების მებაირახტრედ და მის ხელთ არსებული არაერთი ბერკეტის ამოქმედებით ეს პროცესი საგრძნობლად დაეჩქარებინა.

გულწრფელად მიკვირს ეკლესიის ანტიქრისტიანული საქციელი, ახლომხედველობა, უსმენობა თანამედროვეობისადმი. რას გვიქადის ეს ყოველივე? ნუთუ ჩვენს შვილებს და შვილიშვილებსაც ტოტალიტარულ, დიქტატორულ სისტემაში მოუწევთ ცხოვრება? განა ეკლესიის მესვეურები ამავე სახელმწიფოს მოქალაქენი და თვითონაც მამები, ძმები, ბიძები, პაპები არ არიან? რატომ უნდა გაიმეტონ თავისივე ქვეყანა და შთამომავლობა რაღაც ირანულისმსგავსი უბედურებისთვის? განა ამად ღირს წარმავალი ამქვეყნიური ძალაუფლება? ეს მამულები, ჯიპები, ვერცხლი, სალაფავი და დამონებული სულიერი სამწყსო… და თუნდაც განათლების სისტემის კონტროლი? ნუთუ უღირთ წარმავალი ძლაუფლებისა და კეთილდღეობის გულისთვის შთამომავლობის წყევლა-კრულვა და სამუდამო ჯოჯოხეთი მოიმკონ? განა იესო ქრისტემ არ უანდერძა თავის მოწაფეებს და იდეაში მათაც, თქვენი მეუფება ამქვეყნიური არ უნდა იყოსო? ღვთის გულისათვის, დაანებონ თავი ფეოდალიზმის პრაქტიცირებას და მონობის პროპაგანდას, დაუბრუნონ წართმეული ტაძრები მოძმე კათოლიკეებს, განა ღირს ამ ქვის ეკლესიების გულისთვის მოციქული პეტრე და მასთან ერთად მთელი ზეციური ეკლესია შემოვიწყროთ? შეინანონ, დაუბრუნდნენ სახარებას, შეეშვან შემოქმედების, ნიჭის კონტროლს და ამით შემოქმედ ღმერთთან ბრძოლას; ადამიანმა უნდა დადგას სპექტაკლად, დაწეროს და იფიქროს ის, რაც უნდა… ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ მღვდლები სახარებას არ კითხულობენ ან სხვა სახარება აქვთ… საბოლოოდ ხომ ყველას განმსჯელი მხოლოდ ღმერთია. ეს რა უბედურებაა? ვინ გაყო ამქვეყნად წმინდა და საერო სფეროები? ქვეყანა ღვთის კვარცხლბეკიაო, სახარება გვასწავლის, მაშინ ყველაფერ ამქვეყნიურში შეიძლება დაინახო რაღაც ზეციური, საკრალური და თუ მოგინდება, ამ საბაბით ყველაფერი დაისაკუთრო და აკონტროლო; ყველა ბაღში და სახლში სალოცავი კუთხე გახსნა, ყველგან ტაძარი ააგო და ყველა აიძულო დღედაღამ ილოცოს! მგონი, აქეთკენ მივდივართ… არა, ეს გზა მარტო ირანამდე კი არა, დაღუპვამდე მიდის. ირანს აქვს იმის რესურსები, თავი გაიგიჟოს და მაინც გადარჩეს, ჩვენ კი ერთმანეთს დავერევით, დიქტატს, მითუფრო უმწიფარი და გონებრივად ნედლი სამღვდელოებისგან ნიჭიერი და თავისუფლებისმოყვარე ახალგაზრდობა არ მოითმენს. საბოლოოდ კი ერთმანეთსდარეულებს ერთმორწმუნე მეზობელი გადაგვყლაპავს და ერთმორწმუნულად მოგვინელებს… მეორეც, რა თეორიული ბაზისი და შეირაღება უნდა ამოქმედდეს, საპატრიარქოს რეჟიმი რომ დამყარდეს? დიდი შჯულის კანონი ხომ პირიქით, საერო ხელისუფლებაში ჩარევას კრძალავს. მაშინ გარეგნულადაც შიიტურ რჯულზე უნდა გადავიდნენ და შიას კანონებით იხელმძღვანელონ. ნუთუ ძალოვან სტრუქტურებს იმიტომ ეტმასნება თბილისური საპატრიარქო, რომ ეს სტრუქტურები შემდეგში ამბოხებული სამოქალაქო საზოგადოების წინააღმდეგ გამოიყენოს, როგორც ამას დღეს თეირანის იმამატი სჩადის?

“ღმერთო ჩემო, ვინ იფიქრებდა თუ ეს დიქტატორული უბედურება ჩვენი სათაყვანებელი პატრიარქის და სასიქადულო მართლმადიდებლობის გზით მოგვევლინებოდა?.. არა, იქნებ ღმერთმა არ გაგვწიროს!” – ასე შფოთავს არაერთი ეკლესიური მორწმუნეც. შეუძლებელია ყველა ზომბად გადააქციონ. უშუალოდ ეკლესიაშიც და სამღვდელოებაშიც შეინიშნება აშკარა უკმაყოფილება ეკლესიის სულიერი ფუნქციის დაკარგვისა და ქრისტეს სხეულის ძალაუფლების ფაქტორად გადაქცევის გამო. ამიტომაც ვრჩები იმედის პრინციპის ერთგული და ლამის სასწაულს ველი…

იქნებ ერთხელაც აჯობოს ნებამ გეოგრაფიას, მიუხედავად გეოგრაფიულ-კონფესიური სხვაობებისა ქართულმა ეკლესიამ აღმოაჩინოს და შეიგრძნოს თავი ერთიანი რჯულ-საქრისტიანოს ორგანულ ნაწილად, შეიცვალოს პოლიტიკური ორიენტაცია ჩრდილოეთიდან დასავლეთისკენ!? იქნებ ეკლესიას ეყოს ძალა, სიბრძნე და ნება, რომ გაიმეოროს კათალიკოს კირიონის ისტორიული მაგალითი, გააკეთოს რა არჩევანი ქრისტიანული ერთიანობის და ცივილიზაციის სასარგებლოდ და ამით ერთხელ და სამუდამოდ შემუსროს მისგანვე მომდინარე უბედურების სათავე, ანუ ნების უქონლობა.

2009, ზაფხული-შემოდგომა, კანა.

Posted by: gela_jvania | May 27, 2010

soneta

(სონეტიIII)

შეხედე სარკეს და უთხარი შენსავ ორეულს,
რომ დროა, ქვეყნად მისი მსგავსი იშვას არსება,
რომ ამ სამყაროს, დედობრივად გრძნობამორეულს,
მარად შეეძლოს განახლება და დამსგავსება.

თანამეცხედრედ ნუთუ ვერსად ვერ ხედავ ვერცერთს,
ყამირ მიწაზე ნუთუ არ გსურს გაჭრა სავალი,
ან ეგებ გიჯობს, ეგ სხეული სამარედ გექცეს
და ჩაკლა მასში არშობილი შთამომავალი.

შენ შენი დედის სარკე ხარ და ის შენში ხედავს
ჟამთა წიაღში გადაპენტილ თავის აპრილებს,
მაშ, შენც ჩახედე შვილის სარკეს, სანამ შენს ცხედარს
დრო არყოფნაში გარიყავს და გაინაპირებს.
და თუ მეწყვილედ კვლავაც არვინ გაგეტოლება,
ისე მოკვდები, მომგონიც კი არ გეყოლება.

Posted by: gela_jvania | May 23, 2010

stiqarosnebis kategoriebi

basil kobaxidze stiqarosnobis ampluashi

“სტიქაროსნების სიაში წერიხარ? – სტიქაროსნებს სია არ აქვთ!”           გაზიარება

ლეონ სუთიძე

 

  თუ თქვენ ახალგაზრდა ყმაწვილი ბრძანდებით და საკურთხეველში მსახურების ჟინმა მოსვენება დაგიკარგათ ან უკვე აისრულეთ ოცნება და ვერცხლის ქუჩაზე მდებარე საეკლესიო სამკერვალო თქვენ ჩაცმულობაზე მოწყალედ ზრუნავს – აუცილებლად ჩაიკითხეთ ბოლომდე. ამ წერილში სტიქაროსნები საკურთხევლის სუბკულტურის მიხედვით ხარისხდებიან. მხედველობაში მიიღეთ ისიც, რომ პოლიტიკოს სტიქაროსნებს ჩვენს კლასიფიკაციაში ვერ შეხვდებით – პოლიტიკური სპეკულაციებისთვის სხვა სახის თხრობაა საჭირო. მაშ ასე, მე გამნაწილებელი ქუდი გახლავართ! თქვენ მოხვდით ჰოგვორტსში, ოღონდ წესები შეიცვალა – არსებობს 12 კლუბი და 12 სახე თქვენი ინდივიდუალიზმის გამოსავლენად, შევეცდები დაგიხასიათოთ სათითაოდ:

1. სტიქაროსანი ძველი ბიჭი – ქუჩაში სასტავი აეშალა და გადაწყვიტა რწმენის გზაზე დამდგარიყო. უფალი სპრავედლივია! ამიტომ “მამაოზე” არაფერი უნდა თქვა, თორემ დაიჭრები! საკურთხეველში თავჩაღუნული დგას, ძირითადად არაფერს აკეთებს, მხოლოდ ნაცნობ სასულიერო პირთან მსახურებს და დიდი კმევისას წინ მიუძღვის. დამახასიათებელია ხის ჯვარი, ზაფზე ასხმული ხის მძივებით. კისერზე ყავისფერი ლაკი თუ არ გამოჩნდა, რაა მამული?
2. სტიქაროსანი “ცოლი მინდა” – ამ კატეგორიის ბიჭები და კაცები, ძირითადად გოგოების თვალიერებით არიან გართულნი. მოსავთ საკმაოდ მაღალ ფასში ნაყიდი წითელი ან თეთრი სტიქარი. ყურადღებას მაშინვე იქცევენ, რადგან სეფისკვერის დარიგებისას ერთი-ორით ზედმეტს უკუჭავენ ხელში თავშალიან “ნიმფებს”, რაზეც მართალია დეიდა ჟუჟუნა ბრაზდება, მაგრამ რას არ იზავს კაცი მორწმუნე მეუღლისთვის! თანდათანობით მდედრობითი სქესი საკუთარ წილ ლიტურღიას აკლდება და გაფაციცებით ამორიგევებს მზერას საკურთხევლის ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კარებისკენ, იქნებ “გიორგის” ან “ვანიჩკას” მოკრას თვალი. ცხადია ასეთ დროს მედავითნის ხმა ოცნებებს აორმაგებს. ანგელოსთა მსახურების თანამოზიარენიც არ უფუჭებენ მოსვლის მიზეზს, ცდილობენ ხელიდან არ გაუშვან მთავარი სანთელი და პირველივე მოსწრებაზე გავარდნენ სახარებაზე. თუ გოგონამ აქტიური მსახურებისას დაგაფიქსირა, შენი ფასიც იწევს. ხოლო როცა სინდისი თავს წამოყოფს ან ვინმე უტაქტობაში დაგადანაშაულებს, მაშინვე თავდაცვის მექანიზმი ირთვება: “არ განიკითხო”, “თუ შენ ლოცვას უსმენ, ჩემს ქცევას როგორღა აკვირდები?!” და ა.შ … წმინდა გიორგის ხატთან მდგარი სატრფო შერჩეულია, საქმეში მოძღვარი ერთვება! გოგოს წინააღმდეგობის გაწევა აღარ სურს, რადგან მშობლებს უკვე გაესაუბრა ზეცისა და ქვეყნის შემაკავშირებელი სუბიექტი, შავი ანაფორითა და გრძელი წვერით – რის შემდეგაც ერთი კვირა ჩასჩიჩინებენ: “ნარკომანი არ შეგხვდეს, აგერ მშვენიერი ღვთისმოსავი ბიჭია, მერე რა რომ სვამს, განა ღვინო არ ახარებს გულსა კაციასასა?!” ისაიას გალობაც მალე დაიგუგუნებს, სტიქარს სამ თვეში გაიხდის, რადგან მეოთხე თვეს ცოლს სხვა ქალთან უღალატებს და თავს უღირსად ჩათვლის.
3. სტიქაროსანი ბავშვი – ბებიას ლოცვაზე ხელში ჭერა აღარ შეუძლია! იმის მიუხედავად რომ უკვე 10 წლისაა, მაინც გამალებით მოითხოვს დასვან ამბიონის კიბეზე. რასაც წინ მდგარი ქალბატონი გულნაზი აპროტესტებს… მამასაც გამუდმებით აწუხებს, საჭიროა მოინახოს ნაცნობი მღვდელი (რომელმაც ან სახლი გიკურთხა, ან ვინმე მოგინათლა) პოვნის შემდეგ მშობლები აღარ წუხდებიან, ბავშვი საიმედო ხელშია, ძირითადად უფროს სტიქაროსნებს უჭამს ნერვებს, მაგრამ განა სასუფეველში შესულა ბავშვის საკურთხევლიდან გამომშვები?! განა წესრიგზე უკეთესი არ არის ლიტურღიამ ცოტა ხნით დაიგვიანოს?! მოძღვარი ბავშვს იმდენ ხანს დატოვებს საკურთხეველში, რამდენ ხანსაც მისი მშობლების პატივისცემა ეხსომება. სამაგიეროდ სკოლაში მასწავლებლები იშვიათად აიმაღლებენ ხმას ეკლესიური ბავშვის წინაშე.
4. სტიქაროსანი საცეცხლურა – მშვიდი ახალგაზრდა, რომელიც ეკლესიაში რელიგიის მასწავლებლის წაქეზებით მოვიდა და ვინაიდან ძალიან უყვარდა საკმეველი, გამუდმებით დაჰკანკალებს ზინზილაკებიან საცეცხლურს. მისი გატაცება ერთობ არასასიამოვნო ხდება, როცა ვიღაც იწყებს მის კომპეტენციაში ჩარევას და ასეთ პრაქტიკულ რჩევებს აძლევს “რამდენი ბოლია, ალა პუგაჩოვას კონცერტია თუ წირვა?”
5. სტიქაროსანი “ზარები ჩქარა” – აფანატებს ზარის ხმაზე. დიდად განაპირობა სამრეკლოსთან მისი მეგობრების სიმრავლემ, რომლებიც ევქარისტიულ ლოცვას გარეთ გამოდგმულ დინამიკებსა და მეგაფონებში უსმენენ, მიუხედავად იმისა რომ ტაძარში საკმარისი ადგილია. ასეთ მომენტებში დრო გრჩება ცოტა გვიან დაბრუნდე ტაძარში და თავი აარიდო დამთრგუნველ მსახურებას, რომელიც უკვე მოგბეზრდა, მაგრამ იმიჯის შენარჩუნებაზე უნდა იზრუნო.
6. სტიქაროსანი “როზეტას ფავორიტი” – სტიქაროსნების კატეგორია, რომელიც ძირითადად წინ მდგარი საშუალო ასაკს გადაცილებული ქალბატონების მაამებლობითაა დაკავებული, აქტიურად იმეტებს კვეთის მერე მორჩენილ ანტიდორსა და დიდ სეფისკვერებს, აღდგომის შემდეგ რამდენიმე ნაწილ არტოსსაც გულუხვად გასცემს, რითაც ქალბატონები ნასიამოვნები რჩებიან. შობის მარხვის შემდეგ კანფეტებიც არ აყოვნებს.
7. სტიქაროსანი “პატრიარქის სერაფიმი” – აუცილებელია ჩაჟამებული სახე მრევლის დასანახად. მიუწვდომელი ზევსის ზმანება, პირში “ჟუაჩკა” და დიდაქტიკური ტონი. საკურთხეველში შეგიძლია სიცილით გაიხა და დანარჩენი სტიქაროსნები დატუქსო, იყო მორალისტი, რაც ცუდად გამოგდის, რადგან უბრალოდ უვიცი ხარ და ასეთ “ელიტარულ პონტში” იმიტომ მოხვდი, რომ შენც მოხევე ბრძანდები ან რაღაცით ენათესავები ამ კუთხეს. საქმიანი გამომეტყველება აუცილებელი პირობაა დაბალი რანგის სტიქაროსნების დასაშოსმინებლად, სხვაგვარად ეს სირები ხომ დაკარგავენ შენს პატივისცემას?! უნდა აჩვენო რაოდენ უფრო მაღლა დგახარ მათზე, შენ თვით რადიატორისგან იღებ მადლს! საპატრიარქო კვერთხს ეხები! ვინც არ დაგემორჩილება მკრეხელია! როცა ეპისკოპოსს თმები აეშლება ან ომოფორი ჩამოეწელება, უნდა მივარდე და სასწრაფოდ, მთელი მასის წინ გაუსწორო. ასე მის სიახლოვეს დაფიქსირდები და მომავალ კარიერაში დიდ წარმატებას მიაღწევ, თუმც ჯარიდან უკვე დაგიხსნა სერაფიმობამ, ალბათ ანაფორასაც მალე შეგმოსავს. ვინ იცის, იქნებ შენს საარჩევნო კლიპშიც გამოჩნდეს ბავშვობის გამოცდილება? ხო, მართალია! ამის დრო არ გაქვს, უნდა დაანაწილო ვინ დაიჭიროს რიპიდი და ვინ სანთელი, ზარები უკვე რეკენ, ის მოდის…!
8. სტიქაროსანი “სალტო მეტანია” – ძირითადად დგანან შემოსასვლელთან და ყოველი ეპისკოპოსის დანახვისას აკრობატიკას ათამაშებენ. რის შედეგადაც გცნობს მთელი სინოდი, მათ უკვე შეუძლიათ დორბლითაც გიცნონ, რადგან მთხვევის სპეციფიური მანერა გაქვს. სასურველია ამობრუნებული პანაღიის გასწორებაც, დიდის მოწიწებით.
9. სტიქაროსანი “მოურავი” – რომელიმე მღვდლის პირადი სტიქაროსანი. ევალება მოძღვრის სამოსის შენახვა და დალაგება. სახარებაზე მიტრის ჩატანაც, რადგან ფურცლებიანი აღსარებიდან დაბრუნებულ მღვდელს არ დაასწროს შემოსვა რომელიმე სხვა “მამაომ” და შემდეგ მასაც და მის დამხმარე მოურავსაც ერთად არ აგინოს. უნდა იყო მაქსიმალურად უტაქტო და თუ შემთხვევით რომელიმე სხვა, შენსავით მოურავმა თავისი მოძღვრისთვის, შენი უნეტარესი მამის ოლარს ხელი წაავლო, უნდა ხელიდან გამოგლიჯო! დაგჭირდება თვითშთაგონება, რომ დიდ საქმეს აკეთებ. ენდეთ მღვდელს, როცა ის გეუბნებათ ”ისე დაალაგე შესამოსელი, რომ დავეჯახო – შევიმოსო!”
10. სტიქაროსანი “ფეშენა” – უყვარს სუნამოს შხაპის შემდეგ ტაძარში მოსვლა. გიჟდება როცა მეგობარი დაუმესიჯებს “წმინდა ნიკოლოზის კუთხეში ვდგავარო” რის შემდეგაც ისიც საკურთხეველს ტოვებს, თავის სამგზის დაუთავებულ სტიქარს ნელა მიაფრიალებს. უყვარს როდესაც მისი მკლავები დამშვენებულია ათასგვარი ფსალმუნითა და სკვნილით, განსაკუთრებით “ბოდბის მონასტრიდან” ან იერუსალიმის ჯვრის მონასტრიდან. მერე რა რომ როზარიოა? მართლმადიდებელმა აჩუქა! იცვამს ღია ფერის პერანგს, ეპრანჭება როგორც გოგოებს ასევე ბიჭებს.
11. სტიქაროსანი “რამე გამაკეთებინეთ” – ნაკლებპოპულარული მამაოს შემოსილი, ოცნებობს დააჭერინონ რიპიდი, მაგრამ გამუდმებით ფსალმუნის საკითხავად აგზავნიან შუა ტაძარში. ვერ ფიქსირდება ეპისკოპოსებთან და ჯიუტად იმეორებს სახარების მუხლს “უკანასკნელი პირველი გახდებაო”, ასეთების საკურთხევლიდან მოსაცილებლად არსებობს ტაქტიკა – სამჯერ შემოუარონ ტაძარს 50-ე ფსალმუნის კითხვით, რომელსაც ისინი არ წაიკითხავენ.
12. სტიქაროსანი სტიქაროსანი – მოწესრიგებული, ლიტურღია მცოდნე, ზომიერი ღიმილით დამშვენებული პირი. ხედავს რომ საკურთხეველში ძირითადად კულისებია, ხოლო ამბიონი უკვე “პაკაზისთვისღა” თუ გამოდგება, წუხს ამაზე და ფიქრობსბ რომ ყველაფერი უფლის ნებაა. იცვამს გრძელ სტიქარს, ან თუ მშრომელია – მოკლეს. აკეთებს ყველაფერს ჩუმად, საკუთარი ინიციატივით ასწორებს კანდელს, უყვარს ხატებს წმენდა, გამუდმებით რაღაცას აწესრიგებს, ასეთი მხოლოდ 1 %-ია მაგრამ ფონს მაინც ქმნის, ჩრდილშია.. როგორც წესი დანარჩენები დასცინიან “არ ამაღლდე” ან მსგავსი ხუმრობებით.
მაშ ასე, თქვენ შეგიძლიათ აირჩიოთ კლუბი და გაწევრიანდეთ. მოგიწევთ 50-ე ფსალმუნის დაზეპირებაც, რადგან საკურთხეველში დაცემული შესვლა არ შეიძლება.

Posted by: gela_jvania | May 18, 2010

interviu sas. akad. studentthan

ინტერვიუ სასულიერო აკადემიის სტუდენტ გელა ჟვანიასთან           გაზიარება

www.religion.ge

- თუ შეიძლება, წარმოადგინეთ საკუთარი თავი.

- გელა ჟვანია – სასულიერო აკადემიის IV კურსის სტუდენტი, დავამთავრე სასულიერო სემინარია. ორი წლის წინსასულიერო აკადემიის 23 სტუდენტმა, მათ შორის მეც, გამოვაქვეყნეთ რამდენიმე სტატია საპატრიარქოში არსებული მდგომარეობის კრიტიკით, კერძოდ შევეხეთ კორუფციულ გარიგებებს, საკადრო პოლიტიკას, სასულიერო პირების ზოგად ინტელექტს, საპატრიარქოს პრესაში გამოქვეყნებულ მასალებს, რომლებსაც საერთო არაფერი აქვს ჯანსაღ ქრისტიანობასთან და ძირითადად მითოლოგიას, ფსევდოქრისტიანობას ქადაგენ. მართალია, იყო გამონაკლისები, მაგრამ გაურკვეველი მიზეზების გამო ასეთი გამოცემები დაიხურენ. სამაგიეროდ გამოდის 50-მდე ჟურნალ-გაზეთი, რომლებსაც აწერია, რომ საპატრიარქოს ლოცვა-კურთხევით გამოიცემა და სწორედ ეს გამოცემები ქადაგებს დამახინჯებულ ქრისტიანობას.
ამ წერილებში შევეხეთ მოძღვრისა და მრევლის დამოკიდებულებას და დღესაც ვფიქრობთ, რომ ეს პრობლემაა, რადგან მოძღვრები მრევლს მუხტავენ არაჯანსაღი იდეებით, ართმევენ პირად თავისუფლებას, უკრძალავენ საკუთარი, განსაკუთრებით კი განსხვავებული, აზრის ქონას.

- სტუდენტების ნაწილი სემინარიიდან წავიდა, თქვენ დარჩით და გააგრძელეთ სწავლა, თქვენზე არ იყო ზეწოლა?

- მე დავრჩი ჩემი ინიციატივით, მიუხედავად ზეწოლისა. მართალია, ჩემი აზრები არ მოსწონთ და მიაჩნიათ, იმიტომ დავრჩი, რომ შევისწავლო იქ არსებული მდგომარეობა და ინფორმაცია გარეთ გამოვიტანო.

- პრაქტიკულად აგენტის სტატუსი მოუნიჭებიათ. რას ფიქრობთ, რატომ არის ასეთი დამოკიდებულება ან ვისი აგენტი შეიძლებოდა ყოფილიყავით, საზოგადოების?

- ძირითადად სასულიერო პირებისაგან მოდის ასეთი დამოკიდებულება, ხოლო მათი სულიერი შვილები ამას ახორციელებენ. სასულიერო პირებს თავად არა აქვთ სასულიერო და საერო განათლებაც კი – ზოგი ტაქსის მძღოლი, ზოგი ხელოსანი იყო. თავად ეს პროფესიები პატივსაცემია, მაგრამ ამ პროფესიის ადამიანების მღვდლობა აშკარად იმსახურებს უპატივცემულობას.
ერთი სასულიერო პირი საპატრიარქოს სამეურნეო საქმეებსაც განაგებს და თან ხაშმის მონასტრის წინამძღვარიცაა, იგი რუსეთში სასჯელს იხდიდა ქურდობისათვის, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ მოახერხა ციხიდან გამოქცევა, საქართველოში ჩამოვიდა, პატრიარქთან თითქოს მოინანია ყველაფერი, მან კი მონაზვნად აღკვეცა და ყოველგვარი განათლების გარეშე სასულიერო კარიერაც შეუქმნა.

- ასეთი ისტორიები ტენდენციაა თუ ერთეული შემთხვევა?

- პრობლემაც ეს არის, რომ ტენდენციაა. არა მარტო წინამძღვრები და მღვდლები, ეპიკოპოსების გარკვეული ნაწილიც მსგავსი ბიოგრაფიისა და წარსულის მქონე ადამიანები არიან. განათლებულ და მოაზროვნე მღვდელმსახურებს საპატრიარქოში არ სწყალობენ. საკადრო პოლიტიკას ჩვენს ეკლესიაში პატრიარქის მდივანი შორენა თეთრუაშვილი განაგებს.

- რისთვის სჭირდებათ გაუნათლებელი ხალხი?

- ეს ადამიანები კარგად იმართებიან, უსინდისოდ შოულობენ ფულს და გაყოფაც კარგად ეხერხებათ. მათთვის პრობლემა არ არის ასეთი საქმიანობა, რადგან არამცთუ ქრისტიანობის არსი, ელემენტარული საკითხებიც კი არ იციან. აქედან გამომდინარე, ფულის შოვნისა და გაყოფის ამგვარ ფორმაშიც პრობლემას ვერ ხედავენ. წირვის დაყენება და ლოცვა ისწავლეს და მათი ცოდნაც ამით ამოიწურება.

- რა მოხდა ჟურნალ “არჩევანთან” დაკავშირებით?

- ჟურნალის დაარსების დღიდან საპატრიარქოს რადიკალურად განწყობილი ფრთა, რომელმაც შექმნა და დღესაც ხელს უწყობს ფანატიკოსთა ჯგუფ “წმ მეფე დავით აღმაშენებლის სახელობის მართლმადიდებელი მრევლის საზოგადოებას”, ყოველთვის ეწინააღმდეგებოდა ჟურნალის გავრცელებას და, რა თქმა უნდა, არსებობასაც. ამ ფრთის ღირსშესანიშნავი წარმომადგენლები არიან მღვდლები: დავით ისაკაძე და დავით ქვლივიძე. სწორედ ისინი არიან “დავით აღმაშენებლის საზოგადოების” იდეოლოგები და წარმმართველნი. მათ სახელს უკავშირდება 1997 წელს მსოფლიო ეკლესიათა საბჭოდან საქართველოს ეკლესიის გამოსვლა.
რაც შეეხება “არჩევანს”, მიმაჩნია, რომ ეს არის ჯანსაღი მართლმადიდებლური ჟურნალი და ამკვიდრებს ნორმალურ ქრისტიანულ აზროვნებას, ამიტომ მას ჩემი ინიციატივით ვავრცელებ. არაერთხელ მქონია ჟურნალის გავრცელებასთან დაკავშირებით კამათი მოწინააღმდეგეებთან. ბოლო ნომრის გავრცელებისას წინააღმდეგობამ მწვავე ხასიათი მიიღო. შეიძლება ითქვას, მემუქრებიან, თუ გავაგრძელებ ჟურნალის გავრცელებას, აკადემიაში არ შემიშვებენ ან დაიწყებენ ხელმოწერების შეგროვებას აკადემიიდან ჩემი გარიცხვის მიზნით.

- კონკრეტულად ვინ გემუქრებათ?

- ისინი სტუდენტები არიან, სემინარიის მეორეკურსელები, ისაკაძისა და ქვლივიძის მრევლი და თან “წმ მეფე დავით აღმაშენებლის სახელობის მართლმადიდებელი მრევლის საზოგადოებას” წევრები. როცა ვკითხე, სანამ აკადემიაში ჩააბარებდით, სად სწავლობდით-მეთქი, მითხრეს, რომ “ქუჩის აცადემია” დაამთავრეს. ჩვენ ეკლესია გვმართავს, – ამბობენ ისინი.
გასარკვევია, რომელი ეკლესია მართავს?
ამ დაჯგუფებაზე შემიძლია ვთქვა, რომ ის რუსეთის ეკლესიის დასაყრდენს წარმოადგენს, ანუ მეხუთე კოლონის მოვალეობას ასრულებს. დასანანია, რომ სასულიერო პირები არიან ამ როლში.
ამის თქმის საფუძველს მაძლევს მათი გამოცემა, გაზეთი “მრევლი”, რომელშიც რაფაელ კარილინისა და ლაზარე აბაშიძის სტატიებს, წიგნებსა და აზრებს აქვეყნებენ. მათში უარყოფილია დასავლეთი და გაფეტიშებულია რუსეთი, უკიდურესი თაყვანისცემაა გამოხატული რუსი წმინდანებისადმი, რომელთა შორის ბევრი იყო ქართული ეკლესიის მტერი.

- რას ფიქრობთ, რა მოხდება მომავალში, მოახერხებენ თუ არა თქვენს გარიცხვას?

- ჯერჯერობით ველოდები მოვლენების განვითარებას, ვიცი რომ აგროვებენ ხელმოწერებს. სტუდენტების გარდა განსხვავებული აზრის გამო მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძეც სვამს ჩემი გარიცხვის საკითხს. სტატია, რომელიც მეუფე ანანიას მივაწოდე და მისი რისხვაც დავიმსახურე, იყო ტაშირის ეპარქიის აღდგენის საკითხთან დაკავშირებით.
http://www.religion.ge ამ თემაზე კომენტარისათვის დეკანოზ ბასილ კობახიძეს დაუკავშირდა:
“აშკარაა, რომ მკალავიშვილის დაჯგუფების ნეიტრალიზაციის შემდეგ სწორედ თბილისის სასულიერო აკადემია და სემინარია გადაიქცა ექსტრემისტთა სათარეშო ადგილად. ფანატიკოსები სარგებლობენ ახალგაზრდების გულწრფელობითა და რადიკალიზმით, რათა ისინი თავიანთი მიზნებისათვის გამოიყენონ. უკვე რამდენიმე წელია ფუნდამენტალისტი სასულიერო პირები სპეციალურად აგზავნიან ექსტრემისტული სულისკვეთებით გამორჩეულ სულიერ შვილებს აკადემია-სემინარიაში იმისათვის, რომ იქ სიტუაცია გააკონტროლონ და სიტყვიერი მუქარისა თუ ფიზიკური ძალადობის გამოყენებით ჩაახშონ ნებისმიერი თავისუფალი აზრის გამოხატვა ან პროტესტი საპატრიარქოსა და სასწავლებელში გამეფებული ფანატიზმისა თუ კორუფციის მიმართ. აგრეთვე სტუდენტების გარკვეული რაოდენობა ცნობილი ექსტრემისტული დაჯგუფების “წმ. მეფე დავით აღმაშენებლის სახელობის მართლმადიდებელი მრევლის საზოგადოების” წევრია. ესეც არ იკმარეს. ფანატიზმით გამორჩეულმა ცაგერისა და ლენტეხის ეპისკოპოსმა სტეფანე კალაიჯიშვილმა, რომელსაც პარალელურად კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ ქართველი ახალგაზრდობის სულიერ და ინტელექტუალურ განვითარებაზე “ზრუნვა” დაავალა, შექმნა ახალი ორგანიზაცია “ახალგაზრდული ინიციატივა”, რომელიც მედგრად ამოუდგა თანამოძმე ორგანიზაციებს “ჭეშმარიტი მართლმადიდებლობის” დაცვისათვის ბრძოლაში.
შედეგად აკადემია-სემინარიაში შექმნილია კატასტროფული სიტუაცია. სასწავლო პროცესი მთლიანად ჩამკვდარია, პედაგოგების განათლების დონე უაღრესად დაბალია. პრორექტორი, პროტოპრესვიტერი გიორგი გამრეკელი, თვითონაა ფუნდამენტალისტური იდეების ერთ-ერთი მებაირახტრე. აკადემია-სემინარიის რექტორი, კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II კვირაში სამ-ოთხჯერ თუ მივა სასწავლებელში და დამშეულ სტუდენტებს რამდენიმე ფუნთუშას მიუტანს. აკადემია-სემინარიაში უკვე დიდი ხანია გააუქმეს სასადილო. მიზეზად საპატრიარქომ უსახსრობა დაასახელა, თუმცა მშიერი სტუდენტების თვალწინ ხდება სამების ახალი საკათედრო ტაძრის გუმბათის მოოქროება.
ექსტრემისტი სტუდენტები აკადემია-სემინარიაში “მართლმადიდებლურ-ძველბიჭურ გაგებას” ამკვიდრებენ. ხშირად ხდება საქმის გარჩევები. ბოლო ორი წლის განმავლობაში რამდენჯერმე მოხდა სხვაგვარად მოაზროვნე სტუდენტების ცემა. ერთხელ ასეთი სტუდენტი ექსტრემისტმა სტუდენტმა დანითაც დაჭრა, თუმცა დამნაშავე თვით პედაგოგმა სასულიერო პირებმა გააპარეს და იგი დღესაც წარმატებით აგრძელებს “ღვთისმეტყველების შესწავლას”. ექსტრემისტმა სტუდენტებმა აკადემიის შენობაში არ შეუშვეს რომის პაპის წარმომადგენელი, მსოფლიოში ცნობილი თეოლოგი, კარდინალი ვალტერ კასპერი, რომელიც სტუდენტებთან შესახვედრად კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II-ის ნებართვით მიდიოდა. სტუდენტებმა ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენეს საქართველოში კათოლიკეების ეპისკოპოს ჯუზეპე პაზოტოს და სხვა.
საუბედუროდ, საქართველოს ეკლესიის სასულიერო პირების უმრავლესობა ამგვარ ექსტრემიზმს მიესალმება და ახალგაზრდებს უფრო მძაფრი ქმედებებისაკენ აქეზებს. ითვლება, რომ სწორედ ასე უნდა იქცეოდეს “გენეტიკურად ქართველი და მართლმადიდებელი”.
ამჟამად დევნიან გელა ჟვანიას. მას არავინ გამოესარჩლება. გ. ჟვანიას ორი გამოსავალი აქვს: ან ქედი უნდა მოუხაროს ექსტრემისტებს და გაჩუმდეს, ან ვაჟკაცურად გააგრძელოს საკუთარი პოზიციების დაცვა. თუ მან მეორე გამოსავალი აირჩია, შეიძლება, როგორც ორი წლის წინ მისი მეგობრები, კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ ისიც სატანის მსახურად გამოაცხადოს\”.

Posted by: gela_jvania | May 14, 2010

uiliam sheqspiri

                                     (სონეტი XLVI)

ჩემს არსებაში, რახანია, ბრძოლა გახელდა _
გული და თვალი ვერ იყოფენ შენს სილამაზეს;
გული თვალებში თავის გრძნობას აღარ ამხელს და
თვალებმა გულთან მისასვლელი კარი ჩარაზეს.

გული მოგძახის _ `ჩემი ხარო~ _ და არ სწადია
მისი საუნჯე ფლანგოს თვალმა ბროლის წვეთებად,
თვალსაც, შენს გარდა, სხვა არავინ არ აბადია
და რა ქნას, გულს თუ მტაცებლურად არ ეკვეთება?

და ამიტომაც მათს მსაჯულად ვიხმე გონება
და, როგორც ძველმა მოითხოვა წესმა და რჯულმა,
გაუნაწილდათ მოდავეებს მთელი ქონება _
თვალს ერთი ერგო, მეორე კი მიიღო გულმა:

ნება მიეცა შენს სიტურფეს უმზერდეს თვალი,
გულმა კი შენი გულისაკენ გაიგნოს კვალი.

Posted by: gela_jvania | May 14, 2010

soneta

                                         (სონეტიI)
                                    უილიამშექსპირი
                    თარგმანი ინგლისურიდან – ალექსანდრე ელერდაშვილი

მემკვიდრეს უნდა გვიტოვებდეს მამრი თუ მდედრი,
კოკორმა უნდა მიიბაროს ვარდის მშვენება
და რადგან ყველას გზას მოუჭრის სიკვდილის ხვედრი,
შვილებში უნდა გრძელდებოდეს მშობლის ხსენება.

შენ კი გწადია, მარად შეგრჩეს სიტურფე თვალთა,
გსურს, შენივ ცეცხლით გამოკვებო დროის სახმილი,
გინდა ხრიოკეთს დააბერტყო სიუხვის კალთა
და, როგორც მტერმა, საკუთარ სულს ჩასცე მახვილი.

დღეს შენ ამშვენებ ამ სამყაროს, ვით ხატი ტაძარს,
ხარ წარმავალი გაზაფხულის ზღვა უნაპირო,
ხვალ კი ჩააცმევ შენს სიტურფეს ჟამთასვლის ძაძას
და სამარისკენ წარიტაცებ… ნაზო ნადირო.
იყავ მოწყალე და ნუ ელი ჟამთა აღვსებას,
ნუ აჭმევ მიწას წუთისოფლის კუთვნილ არსებას.

Posted by: gela_jvania | May 14, 2010

kapelani

პრორუსულმა სამღვდელოებამ ქართული ჯარი უნდა დამოძღვროს?

 2009 წლის 02 07, ხუთშაბათი, 17:05-ზე

შეიძლება, რომ პრორუსული, ანტიდასავლური და შავბნელი მსოფლმხედველობის სამღვდელოებამ ქართველი ჯარისკაცები დამოძღვროს?

სამღვდელოების ჯარისკაცებზე გავლენის შედეგები:

გვ.5-7. “პრო-“ნატო“-ური ისტერიის შესახებ. გვინდა კი იმისთანა “ნატოში”, რომელშიც სატანისტები ზეობენ?! (თვითმხილველის ნაამბობი). გვესაუბრება ერაყიდან დაბრუნებული ქართველი სამხედრო ირაკლი ქორდელი (გვარი შეცვლილია).
- როგორი დამოკიდებულება გქონდათ ამერიკელ ჯარისკაცებთან…

- დამოკიდებულება თითქოს კარგი გვქონდა, მაგრამ მაინც იგრძნობოდა, რომ ზემოდან გვიყურებდნენ. უმრავლესობა გაუნათლებელია და არც კი იცოდნენ საქართველოს არსებობა.
……..
- თუ შესწრებიხართ ამერიკელი სამხედროების მხრიდან მშვიდობიანი მოსახლეობის და ტყვეთა დისკრიმინაციის ფაქტებს?

- ….. მოსახლეობას ძალიან უსამართლოდ ექცეოდნენ. ჩვენ სამსახური გვიწევდა მოსახლეობასთან ძალიან ახლოს და ხშირად ქართველები ბავშვებს ნუგბარითაც ვუმასპინძლდებოდით. ერთხელ ერთმა ბავშვმა ამერიკელს სთხოვა – წვენი დამალევინეო, მან კი წიხლი ამოარტყა და გააგდო, ჩვენს შენიშვნაზე კი გვიპასუხა: მირჩევნია გადავაგდო, ვიდრე ამას მივცეო. ამერიკელებს თავისუფლად, ყოველგვარი სინდისის ქენჯნის გარეშე შეეძლოთ მიემართათ საარტილერიო დანადგარი ადგილობრივთა სახლებისათვის და ასე ევარჯიშათ მიზანში სროლაში. მკვლელობა ან ქალთა შეურაცხყოფა იქ არავითარი პრობლემა არ არის.
………..
- თავად სამხედროები რას ამბობენ ერაყში წარმოებული ოპერაციის მიზეზებზე?

- რომელ ამერიკელსაც არ უნდა ჰკითხოთ – რატომ ხარ აქ – ყველა გიპასუხებთ – ნავთობის გამოო……

- როგორც პროფესიონალი სამხედრო და თქვენი ქვეყნის პატრიოტი, რა აზრის ხართ ერაყში კონტიგენტის გაზრდასა და ავღანეთში მის შეყვანაზე, მაშინ, როცა სხვა ქვეყნები რაოდენობას ამცირებენ?

- კონტინგენტს მართლაც ზრდიან 500-დან 2000 კაცამდე და მე, როგორც საქართველოს პატრიოტი პირდაპირ ვიტყვი – ეს დაუშვებელია. იქ მყოფი თითოეული ქართველი მხოლოდ ფულის გამოა ჩასული. ჩვენ არაბებთან გვქონდა გულახდილი საუბარი და მათ კითხვაზე, თუ რა გვესაქმებოდა ჩვენ სხვის ომში, დაუფარავად ვუთხარით ჩვენი ქვეყნის სოციალური მდგომარეობისა და ჩვენი მთავარი მოტივაციის შესახებ. ამის შემდგომ მათ ასევე გულახდილად გაგვაფრთხილეს – თუ ქართველები მალე არ დატოვებთ ჩვენს ქვეყანას, აღარ დაგინდობთო……..

- თქვენი აზრით რასთან გვაქვს საქმე: საქართველოს ხელისუფლების მხრიდან ეს კეკლუცობა და გუნდრუკის კმევაა ამერიკელთა წინაშე?

- რა თქმა უნდა, ეს პოზაა, რომ ჩვენ ამერიკელების გვერდზე ვდგავართ……. იქ უგანდელებიც იბრძვიან, და ჩვენ იმათზე ცოტა მეტ პატივს გვცემენ, მათ თვალში, ეტყობა, უგანდელებზე ოდნავ მაღლა ვდგავართ, ალბათ, თეთრკანიანები რომ ვართ, იმიტომ.

- როგორც სამხედრო, როგორ ფიქრობთ, “ნატოში” შესვლის ამგვარი აჩემების დროს არის თუ არა გათვლილი ყველა პოზიტიური და ნეგატიური შედეგი?

- ….. რუს სამხედროებზეც მინდა ვთქვა: მათთან ერთად სამაჩაბლოში მიმსახურია სამშვიდობოთა რიგებში. მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტიკურად დაპირისპირებული ქვეყნები ვართ, ამერიკელებთან შედარებით რუსი სამხედროები უფრო მეგობრულები არიან.
………..
- კიდევ რა დაგამახსოვრდათ განსაკუთრებით?

- ასევე განსაკუთრებით დამამახსოვრდა ის, რომ ამერიკელ სამხედროთა შორის ბევრნი მეტად უცნაური რელიგიის მიმდევარნი იყვნენ. ერთხელ წავესწარი ქალი სამხედროს ლოცვას: წინ მაგიდაზე გაშლილი ჰქონდა თეთრი ქსოვილი, შავად წრეში უკუღმა ჩახატული ხუთქიმიანი ვარსკვლავით, გვერდით მახვილი იყო ჩარჭობილი და იწვოდა რაღაც ბამბუკის მსგავსი მცენარე, რომელიც იკმეოდა. ეს ქალი გულით იგივენაირ კულონს – წრეში უკუღმა ჩახატულ ხუთქიმიან ვარსკვლავს ატარებდა, რასაც საგულდაგულოდ მალავდა. რომ ვკითხე – რა რელიგიის მიმდევარი ხარ-თქო, არაფერი მითხრა, ის კი წამოსცდა, რომ ამის გამო ამერიკაში ლამის მომკლესო. როგორც შემდგომ აღმოჩნდა, ამ რელიგიის მიმდევარი ამერიკელ სამხედროებში ოცდაათამდე ადამიანი იყო.

- რასაც თქვენ აღწერთ, ცნობილი სატანისტური სიმბოლიკაა. გამოდის, რომ ამერიკელი სამხედროები სატანის კულტის თაყვანისმცემლები იყვნენ?!

- არ ვიცოდი ამ ყველაფრის არსი. ისე კი, ჩემთვის ერთი ფაქტია ცნობილი: ამერიკაში ერთი ადმირალი სატანისტობის გამო გაათავისუფლეს სამსახურიდან, მან კი სასამართლო პროცესი მოიგო და თავი აღიდგინა. მას შემდეგ აშშ-ს კანონმდებლობით სატანისტებსაც შეუძლიათ თანამდებობების დაკავება (დემოკრატიაა, აბა, როგორ?! – რედ.). ისე რავარია, სატანისტი ხელმძღვანელი რომ გეყოლება?!

P. შ. ალბათ მართლაც სერიოზული დაფიქრება გვმართებს: სხვა ყველაფერს თავი რომც დავანებოთ, შეიძლება კი იმგვარ ალიანსში გაერთიანება, რომლის სამხედრო პერსონალიც სატანის მიმდევარია?!

გვ. 9. ქართული არმია რადიაციული საფრთხეებისგან დაცული არ არის. პროფესორი მიხეილ კავილაძე.
……… მაგალითად ტომაჰავკებში 3 კგ ასეთი ჭურვის აფეთქების შემთხვევაში 50-მეტრიან რადიუსში გარემო მილიონობით წლის მანძილზე რადიოაქტიური რჩება. აღნიშნული ჭურვები თავდაპირველად ერაყის პირველ ომში გამოიყენეს ჯავშანტექნიკის წინააღმდეგ და, თუ რუსეთის შეიარაღებული ძალების ეკოლოგიური უსაფრთხოების უფროსს, გენერალ-მაიორ იუნაკს დავუჯერებთ: “ჭურვების რადიაციისაგან დაიღუპა რამდენიმე ათასი ამერიკელი ჯარისკაცი”……… ცნობილია, რომ როდესაც ვინმეს სჯის, ღმერთი ჯერ ართმევს გონებას. ჩანს, იგი სწორედ რადიაციით გვსჯის. ამის მიზეზი არაერთია. ჩვენ ვივიწყებთ ტრადიციებს……
“ქვაკუთხედი”, ეროვნულ-სარწმუნოებრივი ჟურნალი, ყოველთვიური გამოცემა, N3 2007. ჟურნალი გამოდის რუისისა და ურბნისის მიტროპოლიტ იობის (აქიაშვილი) ლოცვა-კურთხევით.

გვ. 12-13. “ჩემს ახლობელს ჯიბეში ყუმბარა არ აუფეთქდა”. როგორ ეხმარება რწმენა ჯარისკაცს. ესაუბრა ეფემია წიკლაური.

სერჟანტი ზეზვა ხორნაული სასულიერო სემინარიაში დიპლომის დასაცავად ემზადებოდა, როდესაც კომანდოს ბატალიონის ჩამოყალიბების ამბავი შეიტყო და სასწავლებლის დამთავრებას აღარც კი დალოდებია, ბავშვობის ოცნება აიხდინა და მაშინვე ჯარისკაცი გახდა.
………
_ ერაყში სხვა ბატალიონებს მღვდელი დაჰყვებოდა, მაგრამ ჩვენ არ გვახლდა. სასულიერო პირის გაყოლა ჩვენც რამდენჯერმე მოვითხოვეთ, მაგრამ მაშინდელმა მინისტრმა კატეგორიული უარი გვითხრა. სასულიერო პირი მებრძოლებში სულის კვეთებას აქვეითებსო, ასეთი სამარცხვინო განცხადება გააკეთა.
…….
- თუ შეგიძლიათ გაიხსენოთ ისეთი მძიმე სიტუაციები, როდესაც სასწაულებრივ შემთხვევას შეხვედრიხართ და ღვთის მფარველობა უშუალოდ შეგიგრძნიათ?

_ 2004 წლის აგვისტოში ცხინვალის რეგიონში ჩვეულებრივი ომი მიმდინარეობდა…. 11 აგვისტოს კარგი დღე იყო, მოკრიალებული ცა, დაზვერვამ მოიტანა ინფორმაცია, რომ მოპირდაპირე ადგილას, ფერდობზე, სადაც ძველი ქართული ტაძრის ნანგრევები იყო, მტერი შენიშნეს. მეთაურმა ბრძანება გასცა, ეს ადგილი დაებომბათ და მიწასთან გაესწორებინათ. არტილერისტებმა მას შეახსენეს, რომ იქ ეკლესია მდებარეობდა და შეიძლებოდა საფლავები ან სხვა სიწმინდეები ყოფილიყო, ამიტომ დაბომბვისაგან თავი შეეკავებინათ. მეთაურის ბრძანება შეუვალი იყო, პირჯვარი გადაიწერეთ და ღმერთი გაპატიებთო. მოკლედ, ის ადგილი დამუშავდა. ამ ფაქტის შემდეგ პირველად დავფიქრდით იმაზე, რომ მანამდე ღმერთი გვიფარავდა და ასეთი საქციელით შეიძლებოდა უფალი განგვერისხებინა. რაც ამ დღის შემდეგ ჩვენს თვალწინ მოხდა, კიდევ ერთი სასწაული გახლდათ. როგორც კი მოსაღამოვდა, უსასრულო ჯანღი წამოვიდა, ყველაფერი დაიბურა და წვიმა დაიწყო. წინა დღეებში ინტენსიური შეტაკებები და სროლები თუ ღამის ათი საათიდან იწყებოდა, უფრო ადრე დაიწყო და მახსოვს, ყველამ ვიგრძენით, რომ რაღაც ხდებოდა, შეგვეპარა შიშიც. მართლაც, იმ საღამოს ძალიან ძლიერი შეტევა, ჩვენი პოზიციების უზუსტესი დაბომბვა განხორციელდა. ჩვენს სანგრებში ჩამოცვივდა ბომბები. 50 მეტრით უკან დახევა მოგვიწია, მერე კი დავიბრუნეთ პოზიციები, მაგრამ გვქონდა მსხვერპლი და გვყავდა დაჭრილებიც დაახლოებით ცხრა-ათი მებრძოლი დაიჭრა, ორი კი გმირულად დაგვეღუპა. იმ ღამეს, შეიძლება ითქვას, ღმერთმა დაგვანახა, რომ მისი შეწევნის გარეშე არაფერი შეგვიძლია.
ჟურნალი გუმბათი. N 5-11, იანვარი 2009.
დირექტორი ლალი ასლანიშვილი
რელიგია: ლევან მელიქიშვილი, ია მერებაშვილი, ეფემია წიკლაური

გვ. 4. სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესისა და უნეტარესის ილია II-ს ბრძანებით 2009 წლის 15 იანვრიდან:

ყოვლაწმინდა სამების სახელობის ტაძრის წინამძღვარი, საქართველოს შეიარღებულ ძალებთან ურთიერთობის განყოფილების თავმჯდომარე, დეკანოზი დავით ლონდარიძე დაინიშნოს თავდაცვის სამინისტროს ტერიტორიაზე არსბული წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ტაძრის წინამძღვრად;

თბილისის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძრის (ზოოვეტის ინსტიტუტის მახლობლად) წინამძღვარი მღვდელი მოსე (ავთანდილ) ჭელიძე დაინიშნოს თავდაცვის ეროვნულ აკადემიაში სულიერ მოძღვრად;

ბოლნისის ეპარქიის მღვდელმსახური, მღვდელი დავით მესხი დაინიშნა კოჯრის რეზერვისტთა მომზადების I ბაზაზე სულიერ მოძღვრად და კოჯრის წმინდა თამარ მეფის სახელობის ტაძრის წინამძღვრად;

რუის-ურბნისის ეპარქიის მღვდელმსახური, არქიმანდრიტი გაბრიელი (გელა იმედაშვილი) დაინიშნოს გორის I სამხედრო ქვეითი ბრიგადის სულიერ მოძღვრად;

სამთავისისა და გორის ეპარქიის მღვდელმსახური, მღვდელი თევდორე (ზურაბ) სულუაშვილი დაინიშნოს ვაშლიჯვრის სპეციალური ოპერაციების დაჯგუფებაში სულიერ მოძღვრად და ვაშლიჯვრის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძრის წინამძღვრად;

ვანისა და ბაღდათის ეპარქიის მღვდელმსახური მღვდელი გობრონი (გულადი) ზივზივაძე დაინიშნოს ქუთაისის III სამხედრო ქვეითი ბრიგადის სულიერ მოძღვრად.
საპატრიარქოს უწყებანი. საქართველოს საპატრიარქოს პრესცენტრის ყოველკვირეული გამოცემა. N 2 (4880) 22-26 იანვარი 2009.

სამხედრო კაპელანების სახელმწიფო სამსახურის შესახებ

საქართველოს პრეზიდენტის მიერ შექმნილია კომისია სამხედრო კაპელანების სახელმწიფო სამსახურის ჩამოყალიბებასთან დაკავშირებული საკითხების შესასწავლად. კომისიის შემადგენლობაში შედიან ძალოვანი მინისტრები და საქართველოს საპატრიარქოს წარმომადგენლები. მათ შორის არის საპატრიარქოს ძალოვან სამინისტროებთან ურთიერთობის განყოფილების თავმჯდომარე, ფოთის ეპისკოპოსი გრიგოლი (ერისკაცობაში გურამ გრიგოლის ძე ბერბიჭაშვილი), რომელიც წარსულში ხუთჯერაა ნასამართლევი კრიმინალური დანაშაულებებისათვის. მოსალოდნელია, რომ ახლო მომავალში, მართლაც შეიქმნება სამხედრო კაპელანების სახელმწიფო სამსახური და მართლმადიდებელი სასულიერო პირები დაიწყებენ მუშაობას სამხედრო და პოლიციის ქვედანაყოფებთან. აღსანიშნავია, რომ ეს მდგომარეობა მძაფრად დაემუქრება საქართველოს სახელმწიფოებრივ უშიშროებას, რადგან სამხედრო კაპელანების სახელმწიფო სამსახურის შექმნით ჩვენი ოფიცრები, ჯარისკაცები და პოლიციელები ხელში ჩაუვარდებიან რუსეთის სპეცსამსახურების პირდაპირ თუ არაპირდაპირ აგენტებს, რომლებსაც ამჟამად წარმოადგენენ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სასულიერო პირები.
საბერძნეთში, სერბეთში, რუსეთში, რუმინეთში, საქართველოში და სხვა ქვეყნებში მართლმადიდებელი ეკლესია წარმოადგენს მოსახლეობის უმრავლესობის სარწმუნოებას და ამგვარად გვევლინება, როგორც ძლიერი იდეოლოგიური მანქანა, რომელსაც ფართომასშტაბიანი გავლენა აქვს მოსახლეობის ცნობიერებაზე. ყოველი მღვდელი წარმოადგენს იდეოლოგიურ პროპაგანდისტს, რომელიც ყოველ დღე, ქადაგებებსა თუ მრევლთან პირად საუბრებში ატარებს გარკვეულ იდეოლოგიასა და მსოფლმხედველობას. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სამღვდელოება უკვე დიდი ხანია მოიცვა რუსულმა შავრაზმულ-იმპერიულმა იდეოლოგიამ. ეკლესიის უდიდესი პრობლემა სამღვდელოების აბსოლუტური უმრავლესობის დაბალი ინტელექტუალური დონე და შემაშფოთებლად გაუკუღმართებული აზროვნება. ეს სავალალო შედეგს ახდენს მოსახლეობის ყველა ფენაზე, განსაკუთრებით კი ახალგაზრდებზე, რომლებიც მრავალ მიზეზის გამო მოწყვეტილნი არიან კულტურულ და ინტელექტუალურ სამყაროს.
როდესაც ქვეყანაში ძლიერი იდეოლოგიური მანქანა (ეკლესია) უპატრონოდ გდია მიტოვებული, უცხო ქვეყნის სპეცსამსახურები მოვლენ და სიამოვნებით დაეპატრონებიან მას. ასე მოხდა საქართველოში. მართლმადიდებელი ეკლესია უკვე დიდი ხანია ინფილტრირებულია რუსეთის სპეცსამსახურების იდეოლოგიური და გავლენის აგენტებით, რომელთაც სრულიად განაგდეს ეკლესიიდან ჯანსაღი ქრისტიანული ღვთისმეტყველება და დანერგეს რუსულ-შავრაზმული. დავასახელებდი მიტროპოლიტებს: იობ აქიაშვილს, დავით მახარაძეს, სერგი ჩეკურიშვილს, დიმიტრი შიოლაშვილს, არქიმანდრიტებს: რაფაელ კარელინს, იოანე შეყლაშვილს, ლაზარე აბაშიძეს; დეკანოზებს: ზურაბ ანთაძეს, თეიმურაზ ჩაჩიბაიას, დავით ისაკაძეს და სხვებს. ახალგაზრდა ქართველ მღვდელს უკვე აღარც სჭირდება პირადი ურთიერთობა შავრაზმული იდეოლოგიის თეორეტიკოსებთან, რადგან მთელი ატმოსფერო ეკლესიაში უკიდურესადაა გაჟღენთილი ამგვარი იდეოლოგიით და ქრისტიანული ცხოვრების სხვაგვარი მოდელი აღნიშნული ახალგაზრდა მღვდლისათვის სრულიად წარმოუდგენელია.
გარდა ამისა ეკლესიის იდეოლოგიურ სიტუაციაზე ძლიერ გავლენას ახდენენ რუსი გეოპოლიტიკოსები. მრავალთა შორის დავასახელებ ვინმე ალექსანდრე დუგინს, რომელიც კარგადაა ცნობილი, როგორც იმპერიულ-შავრაზმული თეორეტიკოსი, მის სისტემებში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს მართლმადიდებლობის ფაქტორი. ა. დუგინს გააჩნია შესაბამისი სტრუქტურები (კვლევითი ინსტიტუტი, ევრაზიული ცენტრი) და ფინანსები. იგი მჭიდრო კავშირშია ავჭალის წმ. ქეთევან წამებულის ეკლესიის წინამძღვარ დეკანოზ გიორგი რაზმაძესთან. ამ მღვდლის აქტიური მოღვაწეობით ქართულად ითარგმნა და გამოიცა ა. დუგინის წიგნი `გეოპოლიტიკის საფუძვლები~, სადაც გატარებულია რუსულ-იმპერიული, ანტიამერიკული და ანტიევროპული შეხედულებები ე.წ. `მართლადიდებლობის~ ბაზაზე. დეკანოზი გიორგი რაზმაძე მიტროპოლიტ იობ აქიაშვილის დაახლოებულ პიროვნებას წარმოადგენს.
უკვე დიდი ხანია კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II წარმოადგენს რუსეთის სპეცსამსახურების აგენტების მძევალს, რომლებიც მას თოჯინასავით ათამაშებენ და ჩვენს სპეცსამსახურებს ამის შესახებ არავითარი ინფორმაცია არა აქვთ.
ამჟამად ყოველი ქართველი მღვდელი, შეგნებულად თუ შეუგნებლად, წარმოადგენს რუსეთის სპეცსამსახურების იდეოლოგიურ აგენტს. ჩვენი სამღვდელოების აბსოლუტური უმრავლესობა ქადაგებს მეორედ მოსვლისა და სამყაროს აღსასრულის შესახებ და არგუმენტებად მოჰყავთ ყალბი სასწაულები (მტირალი ხატები და სხვა); ქადაგებს ანტიქრისტეს გაბატონების შესახებ და ამის წინა ნიშნებად მიიჩნევს ევროპის გაერთიანებასა თუ ევროს შემოღებას. სამღვდელოებისათვის მძაფრი ანტიამერიკული და ანტიევროპული განწყობილება მიჩნეულია ქრისტიანის ერთ-ერთ მთავარ მოვალეობად და ა.შ. საქართველოს მართლმადიდებელი სამღვდელოება არის სრულიად ზომბირებული რუსეთის მიერ და თავის მხრივ აქტიურად ახდენს ჩვენი მოსახლეობის ზომბირებას. აღვნიშნავთ რომ `სულიერი მოძღვრის~ ქადაგებებს უძლირესი და ეფექტური გავლენა აქვთ მრევლის ცნობიერებაზე.
ზემოთქმულიდან სრულიად ცხადია, რომ მართლმადიდებელი სამღვდელოების სამხედრო კაპელანების სტატუსით მიშვება ჩვენს ოფიცრებთან, ჯარისკაცებთან და პოლიციელებთან პირდაპირ ემუქრება სახელმწიფოს უშიშროებას. ეს იქნება რუსეთის სპეცსამსახურების იდეოლოგიური აგენტების მიერ ჩვენი შეიარაღებული ძალების სრული დაპყრობა. კაპელანები ძალიან ადვილად მოახდენენ ოფიცრებისა და ჯარისკაცების ზომბირებას შავრაზმულ-იმპერიული და ანტიდასავლური იდეოლოგიით, დანერგავენ ყალბ პატრიოტიზმს. იქადაგებენ, რომ ამერიკა და ევროპა ხელს უწყობენ სექტების გავრცელებას საქართველოში და ემტერებიან მართლმადიდებელ ეკლესიას. ეტყვიან, რომ დასავლური ორიენტაცია, დასავლური კულტურა, ევროპაში და ნატო-ში ინტეგრაცია არის ქრისტეს ღალატი და ა.შ. ეს კაპელანები გამოიწვევენ მღელვარებას და საფიქრებელია ამბოხებას ქრისტეს სახელით ჩვენს შეიარაღებულ ძალებში და მოხდება სახელმწიფოს დესტაბილიზაცია. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ კაპელანების სამსახურისათვის დაფინანსება ამერიკიდან და ევროგაერთიანებიდან უნდა მოვიდეს.
ვფიქრობთ სრულიად ცხადია, რომ ამჟამინდელ სიტუაციაში სამხედრო კაპელანების სახელმწიფო სამსახურის შექმნა სრულიად გაუმართლებელია და პირდაპირ ემუქრება სახელმწიფოს უშიშროებას.

დეკანოზი ბასილ კობახიძე

Older Posts »

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.